ธรรมะเพื่อประชาชน : หน้า 107/581

ธรรมะเพื่อประชาชll พระมหากัปปินเถระ ๑๐๖ ออกบวชตามด้วย แล้วทั้งหมดออกเดินทางไปเข้าเฝ้าพระบรม ศาสดา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงทราบด้วยญาณทัสสนะถึง การเสด็จมาของพระมเหสี และภรรยาอำมาตย์ เพื่อให้ใจของ ทุกคนคลายจากความตื่นเต้น แล้วมีใจสงบพร้อมที่จะรองรับ ธรรมะอันบริสุทธิ์ได้ จึงทรงแสดงปาฏิหาริย์ด้วยพุทธานุภาพ ไม่ให้พระมเหสีและคณะ มองเห็นพระราชาและเหล่าอำมาตย์ เมื่อพระมเหสีพร้อมคณะเสด็จมาถึง พระผู้มีพระภาคเจ้าทรง แสดงธรรมให้ฟัง ทำให้พระมเหสีและคณะมีใจสงบหยุดนิ่ง เข้าถึงพระรัตนตรัย บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน ในขณะเดียวกัน พระมหากัปปินะและอำมาตย์หนึ่งพัน ได้ฟังพระธรรมเทศนา ซ้ำอีกรอบหนึ่ง จึงได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ในที่นั้นเอง พระมหากัปปินะเมื่อเข้าถึงกายธรรมอรหัตแล้ว ไม่ว่า พระองค์จะประทับนั่ง นอน ยืน เดิน หรือจะพำนักใต้โคนไม้ บนกองฟาง หรือที่ใดก็ตาม พระองค์มักจะเปล่งพระอุทานว่า “สุขจริงหนอ สุขจริงหนอ” อยู่เสมอๆ พระภิกษุทั้งหลายที่ยัง เป็นพระปุถุชน หรือเป็นสมมุติสงฆ์อยู่ ยังไม่รู้จักความสุขอัน ประณีตที่เกิดจากการเข้าถึงธรรม ต่างก็คิดว่า พระองค์ยังทรง รำพึงถึงความสุขเมื่อครั้งยังเป็นพระราชาอยู่