ธรรมะเพื่อประชา วิสาขามหาอุบาสิกา : หน้า 507/581

ธรรมะเพื่อประชll วิสาขามหาอุบาสิกา (พรอันประเสริฐ) ๕๐๖ ข้อ ๕ พระผู้พยาบาลพระอาพาธ มัวแสวงหาภัตตาหาร เพื่อตน จักนำภัตตาหารไปถวายพระอาพาธจนสายเกินไป มิเช่นนั้นตนเองก็จะอดอาหาร หากท่านได้ฉันคิลานุปัฏฐากภัต ของหม่อมฉันแล้ว จักนำภัตตาหารไปถวายพระอาพาธตามเวลา ตนเองก็จะได้ฉันด้วย ข้อ 5 เมื่อพระอาพาธไม่ได้เภสัชที่เป็นสัปปายะ อาพาธ จักกำเริบ หรือจักถึงมรณภาพ หากท่านฉันคิลานเภสัชของ หม่อมฉันแล้ว อาพาธจักทุเลา และจักไม่มรณภาพ ข้อ ๗ พระองค์ทรงเห็นอานิสงส์ ๑๐ ประการ ได้ทรง อนุญาตข้าวยาคูไว้ที่เมืองอันธกวินทะ หม่อมฉันเห็นอานิสงส์ ตามที่พระองค์ตรัสไว้นั้นจึงปรารถนาจะถวายข้าวยาคูเป็นประจำ แด่สงฆ์ พวกหญิง- และประการสุดท้าย ข้อ ๔ ภิกษุณีทั้งหลายเปลือยกาย อาบนํ้าร่วมท่าน้าเดียวกันกับเหล่าหญิงแพศยา แพศยาพากันเย้ยหยันภิกษุณีว่า พวกท่านกำลังสาว ประพฤติ พรหมจรรย์จะได้ประโยชน์อะไร ควรบริโภคกามมิใช่หรือ ประพฤติ พรหมจรรย์ตอนแก่เฒ่า น่าจะเป็นสิ่งที่พวกท่านยึดเอาส่วนทั้ง สองไว้ได้ เมื่อภิกษุณีถูกพวกหญิงแพศยาเย้ยหยัน ได้เป็นผู้เก้อ ความเปลือยกายของมาตุคามไม่งาม หม่อมฉันเห็นประโยชน์นี้