ธรรมะเพื่อประชาชน : หน้า 353/581

ธรรมะเพื่อประชll อนาถบิณฑิกเศรษฐี (ยอดกัลยาณมิตร) ๓๕๒ เส้นทางยาวไกลในสังสารวัฏ เป็นเส้นทางที่จะต้องสั่งสม บุญบารมีให้มากๆ เพราะบุญกุศลไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เรา จะมองข้าม หรือประมาทคิดว่า จะทำเมื่อไรก็ได้ หรือไม่ทำก็ได้ เพราะกว่าที่เราจะไปถึงเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตคือ ปราบ อาสวกิเลสให้หมดสิ้นได้นั้น ไม่ใช่เรื่องพอดีพอร้าย หากเรายัง เป็นผู้ที่ประมาทอยู่ ไม่เร่งสั่งสมบุญ และทำความเพียรด้วยการ ทําใจหยุดนิ่งควบคู่กันไป เส้นทางนั้นก็ยิ่งจะยาวไกลออกไป ดังนั้น การสั่งสมบุญควบคู่ไปกับการหมั่นประพฤติปฏิบัติธรรม จึงเป็น ภารกิจหลักที่เราต้องหมั่นทำเป็นประจำสม่ำเสมอ ความว่า มีวาระแห่งสุภาษิตปรากฏอยู่ใน ขุททกนิกาย ชาดก “ผู้ใดถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ว่าเป็น สรณะแล้วเห็นอริยสัจ ๔ ด้วยปัญญาอันชอบ คือ ทุกข์ และ ตัณหา อันเป็นแดนเกิดขึ้นแห่งทุกข์ ความก้าวล่วงทุกข์ และมรรคมีองค์ ๘ อันไปจากข้าศึก ให้ถึงพระนิพพานเป็นที่ เข้าไประงับทุกข์ นี้แลเป็นสรณะอันเกษม นี้เป็นสรณะอันอุดม บุคคลอาศัยสิ่งนี้แล้ว ย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้” ผู้ใดก็ตามที่มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ชีวิตของบุคคลนั้น ย่อมเป็นอยู่อย่างมีความสุข ในอดีตกาลมีพระอริยสาวกมากมาย