ธรรมะเพื่อประชา: ปฏาจารา ภิกษุณีเถรี : หน้า 312/581

ธรรมะเพื่อประชาll ปฏาจารา ภิกษุณีเถรี ๑๑๑ เป็นพระอรหันตเถรีในขณะนั้นเอง ต่อมาภายหลังพระพุทธองค์ ทรงแต่งตั้งให้นางเป็นภิกษุณี ผู้เลิศในด้านทรงจำพระวินัย จะเห็นว่า จุดหักเหของชีวิตนั้น หากเราได้ใช้ปัญญา พิจารณา แล้วตัดสินใจให้ถูกต้อง ชีวิตนั้นจะผ่านพ้นห้วงทุกข์ไปได้ ชีวิตของเรานั้นเปราะบางยิ่งนัก หายใจออกไม่หายใจเข้าก็ตาย หายใจเข้าไม่หายใจออกก็ตาย แม้จะพยายามประคับประคอง อย่างดีเพียงใด อยู่ได้ไม่นานก็ต้องแก่ ต้องเจ็บ และต้องตายใน ที่สุด ชีวิตเราจึงตั้งอยู่ได้ไม่นาน เหมือนหยาดน้ำค้างบนปลาย ยอดหญ้า เมื่อต้องแสงพระอาทิตย์ยามเช้า ก็ต้องเหือดแห้ง หายไปอย่างรวดเร็ว ตามธรรมดาสังขารร่างกายของคนเรา เกิดดับอยู่ ตลอดเวลา แต่เนื่องจากสืบต่อกันรวดเร็วมาก เราจึงไม่ค่อยรู้ ถึงการเกิดดับ และมองเห็นว่าเป็นของเที่ยงจีรังยั่งยืน เพราะ สันตติคือ ความสืบต่อไม่ขาดสายมาบดบัง รักษารูปลักษณ์ไว้ ทําให้เกิดความประมาทลุ่มหลงในวัยและชีวิต กว่าจะรู้ว่า สังขารเสื่อมถอยลง ชีวิตก็ย่างเข้าสู่วัยชรา ไร้เรี่ยวแรงแล้ว ครั้นพอจะหันกลับมาทำความดี มาสร้างบุญบารมีให้เต็มที่ เหมือนเมื่อยังเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่ก็ไม่ได้เสียแล้ว การจะเห็นสังขารได้ตามความเป็นจริง ต้องทำใจให้