ธรรมะเพื่อประช : หน้า 120/581

ธรรมะเพื่อประช พระพาหิยทารุจีริยเถระ ១១៩ การเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อม และในที่สุดก็สลายไปสู่ความตาย ชั้นแห่งวัยของชีวิตได้เสื่อมไปตามลำาดับอย่างนี้ ท่านจึงสอน ต่อไปอีกว่า ผู้ไม่ประมาทในชีวิตต้องมองให้เห็นโทษของมรณภัย คือ ความตายที่เข้ามาเยือนอยู่ทุกขณะจิต ว่าเป็นภัยใหญ่หลวง ซึ่งจะหลีกหนีอย่างไรก็ไม่พ้นแน่นอน เพราะฉะนั้น ผู้มีปัญญาจึงละอามิสคือ เหยื่อล่อที่ทำให้ ติดอยู่ในโลก ติดอยู่ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ที่ทำให้เรา เพลิดเพลินอยู่ในกามภพ หาหนทางหลุดพ้นจากภพสามไปไม่ได้ จึงทำให้เราประมาทหลงทางจากพระนิพพาน ดังนั้นเราจึงควร ละอามิสในโลก แล้วมุ่งทำใจให้หยุดนิ่ง เพื่อเข้าไปสู่สันติสุขภายใน เข้ากลางของกลางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงแหล่งแห่งบรมสุขคือ พระนิพพาน ที่มีแต่สุขล้วนๆ ไม่มีทุกข์เจือปน ไม่มีความเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นชีวิตอันอมตะ *ดังเช่น เรื่องของพระพาหิยทารุจีริยะ ท่านเป็นผู้ที่พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายใน ด้านการตรัสรู้เร็ว เพราะเหตุที่ท่านได้สั่งสมบุญมาอย่างดี และ เป็นผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร ไม่ประมาทในชีวิต เรื่องมีอยู่ว่า *มก. เล่ม ๔๔ หน้า ๑๒๔