ธรรมะเพื่อประชา : หน้า 247/581

ธรรมะเพื่อประชll สามเณรนิโครธ (๑) ๒๔๖ พระอรหันต์รูปหนึ่งชื่อ มหาวรุณ ได้มารับไปบวช เพียงเวลา ปลงผมเสร็จเท่านั้น สามเณรก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ทันที วันหนึ่งสามเณรนิโครธได้นุ่งสบงทรงจีวรออกบิณฑบาต และตั้งใจว่าจะไปเป็นเนื้อนาบุญโปรดโยมมารดาสักครั้งหนึ่ง เนื่องจากทางลัดไปบ้านโยมมารดาจะต้องเดินผ่านพระราชนิเวศน์ เพราะฉะนั้นพระเจ้าอโศกซึ่งกำลังประทับยืนอยู่ที่สีหบัญชร จึง ได้ทอดพระเนตรเห็นสามเณรนิโครธ นุ่งห่มเรียบร้อย มีอินทรีย์ สงบ ทอดสายตาดูประมาณชั่วแอก กำลังเดินผ่านหน้าพระ ลานหลวง ครั้นทอดพระเนตรเห็น ทรงรำพึงว่า พวกพราหมณ์ทั้ง หลาย มีจิตฟุ้งซ่านเหมือนมฤคที่วิ่งพล่าน ส่วนกุมารนี้ ไม่มีจิต ฟุ้งซ่าน การมองดู การเหลียวดู การเหยียดแขนคู่แขน ช่าง สงบเสงี่ยมสง่างามเหลือเกิน ภายในของกุมารนี้น่าจะมีโลกุตตร- ธรรมอย่างแน่นอน ยิ่งเพ่งพินิจดูกิริยาอาการ ก็ให้บังเกิดความ เลื่อมใสในสามเณรมาก จึงรับสั่งพวกอ่ามาตย์ให้ไปนิมนต์ สามเณรเข้ามาในพระราชมณเฑียร ด้วยความเลื่อมใส และไม่ทันใจพระองค์ พระเจ้าอโศก จึงส่งอำมาตย์ชุดใหม่ไปโดยรับสั่งว่า จงรีบนำสามเณรรูปนั้นมา โดยเร็ว ฝ่ายสามเณรก็เดินมาตามปกติของท่านอย่างองอาจ