ธรรมะของปฏาจาราภิกษุณีเถรี : หน้า 311/581

ธรรมะเพื่อประช ปฏาจาราภิกษุณีเถรี ๑๑๐ ตามกระแสพระธรรมเทศนา เนื่องจากนางเป็นผู้มีบุญเก่า ที่สั่งสมมาดีแล้ว พอจบพระธรรมเทศนาก็ได้บรรลุธรรมเป็น พระโสดาบัน และได้ขอบวชเป็นภิกษุณี ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา นางจึงได้ชื่อว่า “ปฏาจารา” ซึ่งหมายถึง ผู้มีความประพฤติ กลับคืนมาดังเดิม วันหนึ่ง นางปฏาจาราภิกษุณี ถือเอาน้ำล้างเท้าราดลง บนพื้นดิน พอราดครั้งแรกน้ำไหลไปได้นิดหน่อย และซึมหายไป ราดครั้งที่ ๒ น้ำไหลไปไกลกว่าครั้งแรก ราดครั้งที่ ๓ น้ำไหลไป ไกลกว่าทั้ง ๒ ครั้ง ปฏาจาราภิกษุณีถือเอาน้ำนั้นเป็นอารมณ์ พิจารณาว่า “เหล่าสัตว์นี้ย่อมตายในปฐมวัย เหมือนน้ำที่เรา ราดไปครั้งแรก ตายในมัชฌิมวัย เหมือนน้ำที่เราราดครั้งที่สอง ตายในปัจฉิมวัย เหมือนนํ้าที่เราราดไปครั้งที่สาม” พระบรมศาสดาประทับนั่งที่พระคันธกุฏี แผ่รัศมีไป เหมือนกับปรากฏอยู่เบื้องหน้า ตรัสว่า “เป็นอย่างนั้นแล ปฏาจารา การมีชีวิตอยู่เพียงวันเดียวหรือขณะเดียวของผู้เห็นความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปของขันธ์ ๕ ประเสริฐกว่าการมีชีวิตอยู่ถึง ๑๐๐ ปี ของผู้ไม่เห็นความเกิด และความเสื่อมของขันธ์ ๕ นางปฏาจาราภิกษุณีได้พิจารณาธรรมตามคําสอนของพระ พุทธองค์ไปตามลำดับ ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายได้ถูกส่วน จึง ดำเนินจิตเข้าไปสู่ภายใน สุดท้ายก็ได้บรรลุกายธรรมอรหัต