ฆราวาสธรรมและการฝึกฝนใจให้บริสุทธิ์ : หน้า 95/593

ฆราวาสธรรม ៩៤ ใจเป็นศูนย์รวมของความรู้สึกนึกคิดทั้งมวล เป็นบ่อเกิด แห่งคําพูดและการกระทำทุกอย่าง ปกติใจของคนเรานั้นเป็น ประภัสสร คือ เลื่อมพรายใสบริสุทธิ์ แต่เมื่อมีกิเลสเข้ามาบดบัง ใจดวงนี้จึงเศร้าหมองไม่ผ่องใส เปรียบเสมือนน้ำที่มีปกติใส สะอาด แต่ขุ่นมัวไปเพราะมีสิ่งที่ไม่สะอาดเจือปนอยู่ ถ้าอยาก ให้นํ้านั้นกลับใสดังเดิม ต้องขจัดสิ่งที่เจือปนนั้นให้หมดไป ใจของเราก็เช่นเดียวกัน ถ้าอยากให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ต้องขจัด กิเลสที่ปนเป็นอยู่ให้หมดไป วิธีการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เป็นทาง ลัดที่สุดที่จะทําให้เกิดความบริสุทธิ์กาย วาจาและใจ ให้เรา หลุดพ้นจากอาสวกิเลสไปสู่ที่สุดแห่งธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อารวกสูตร ความว่า “ยสฺเสเต จตุโร ธมฺมา สจฺจํ ธมฺโม ธิติ จาโค สทฺธสฺส ฆรเมสิโน ส เว เปจฺจ น โสจติ บุคคลใดผู้อยู่ครองเรือนประกอบด้วยศรัทธา มีธรรม ๔ ประการนี้ คือ สัจจะ ธรรมะ ธิติ จาคะ บุคคลนั้นแล ละโลกนี้ไปแล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก” การอยู่ครองเรือนมีภารกิจที่ต้องทํามาก ชีวิตครอบครัว จะต้องรับผิดชอบหลายสิ่งหลายอย่าง การที่จะประพฤติ พรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ เหมือนสังข์ที่บัดดีแล้วนั้น