ธรรมะเพื่อประชาช : หน้า 428/593

ธรรมะเพื่อประชาช มหา รถเทพบุตร ๔๒๗ อ่อนโยนเหมือนตาลูกเนื้อทราย มีขนตาดก มีรอยยิ้มจากดวงหน้า พูดจาไพเราะน่ารัก คลุมด้วยข่ายแก้วไพฑูรย์ มีผิวละเอียด และส่องแสงสว่างไปทั่วสิบทิศ โดยอาศัยเครื่องประดับที่คอ ที่มือ ที่เท้าและศีรษะ เหมือนดวงอาทิตย์กำลังอุทัย ดอกไม้และ เครื่องประดับที่แขนทั้งสองไหวพริ้วเพราะแรงลม เปล่งเสียง กังวานไพเราะจับใจ เมื่อเห็นดังนั้นพระเถระได้ถามว่า “ดูก่อนท่านเทพบุตร ท่านมีเทพกัญญาส่องรัศมีอยู่สองข้างในรถของท่าน ดุจท้าว สักกะผู้ทรงวชิราวุธ เมื่อก่อนท่านทำกรรมอะไรไว้ หรือว่าได้ ชอบใจการประพฤติธรรมและการสมาทานวัตรอะไร ผลนี้คง มิใช่ผลของกรรมเล็กน้อยที่ท่านทำไว้ ท่านรุ่งโรจน์ข่มหมู่เทพ เป็นนักหนา ช่วยเล่าบุพกรรมให้อาตมาฟังหน่อยเถิด” มหารถเทพบุตรได้เล่าบุพกรรมของตัวเองให้พระเถระ ฟังว่า “ข้าพเจ้าโชคดี ที่ได้เกิดในยุคสมัยของพระกัสสปสัมมา- สัมพุทธเจ้า ได้ถวายมหาทานกับพระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมด้วย พระสงฆ์สาวก ได้มีโอกาสถวายทานที่เป็นดุจดังอสทิสทาน และตั้งใจฟังธรรมอยู่เป็นประจำ ได้รักษาศีล ๕ ไม่เคยด่างพร้อย และได้เจริญภาวนาตามสมควร เมื่อละจากโลกนั้นแล้ว ข้าพเจ้า ได้ไปบังเกิดในวิมานทองร้อยโยชน์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์