การเข้าใจชีวิตและการตาย : หน้า 328/593

Dsuem ประชาช คิดผิด คิดใหม่ได้ (๒) ๓๒๗ เหล่านั้นยังอยากมีชีวิตอยู่ ก็น่าจะเป็นเหตุเป็นผลว่า แม้แต่ ตัวเองก็ยังไม่แน่ใจว่า เมื่อตายแล้วจะได้ไปบนสวรรค์หรือไม่” ตราบใดที่ใจยังไม่หยุดนิ่งก็จะสงสัยเช่นนี้แหละ แต่หาก บุคคลใดมีใจที่บริสุทธิ์ หยุดนิ่งอยู่ตรงกลาง บุคคลนั้นย่อมจะ เห็นทุกสิ่งไปตามความเป็นจริง และจะหายสงสัย จะเกิดกรุณา ต่อผู้มีปัญหาเหล่านี้ว่า ช่างน่าสงสารเสียจริง พระเถระที่ สงสารอยากจะสงเคราะห์ผู้ไม่รู้ จึงตอบว่า “มหาบพิตร อาตมา จะอุปมาให้ฟัง พราหมณ์คนหนึ่งมีภรรยาสองคน ภรรยาคนหนึ่ง มีลูกชายอายุได้ ๑๐ หรือ ๑๒ ขวบ ส่วนภรรยาอีกคนกำลังตั้ง ครรภ์ใกล้คลอด ต่อมาพราหมณ์สามีเสียชีวิตลง ลูกชายคนโต จึงพูดกับแม่เลี้ยงว่า “ทรัพย์สมบัติของพ่อเป็นของฉันทั้งหมด ขอแม่จงมอบมรดกให้ฉันเถิด” แม่เลี้ยงตอบว่า “ลูกเอ๋ย ขอให้รอก่อนนะลูกนะ ถ้าแม่ คลอดน้องเจ้าเป็นชาย ก็จะได้แบ่งกันคนละครึ่ง” ลูกชายฟัง เช่นนั้นก็อยากรู้เร็วๆ ว่า น้องที่เกิดมาเป็นหญิงหรือชาย สร้าง ความลำาบากใจให้แม่เลี้ยงมาก นางจึงเอามีดแหวะท้องของตน เพื่อจะได้รู้ว่าลูกเป็นหญิงหรือเป็นชาย และได้เสียชีวิตลงด้วย การกระทําเช่นนั้น ฉันใด หากว่ามหาบพิตรจะเกณฑ์ให้สมณ- พราหมณ์ผู้มีศีลมีธรรมงาม พากันรีบฆ่าตัวตายเพื่อจะได้ไป