ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมะ ประช
พุทธกิจ ข อ ง พระพุทธเจ้า
៣៤៨
เพื่อทรงเปลื้องจากความเมื่อยล้าที่ทรงนั่งแสดงธรรม และตอบ
ปัญหาเทวดามาเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ในส่วนที่สอง พระองค์จะเสด็จเข้าพระคันธกุฎี ทรงมี
พระสติสัมปชัญญะ สำเร็จสีหไสยาสน์ คือ ทรงนอนตะแคงขวา
พระองค์บรรทมโดยใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็เสด็จลุกขึ้น ซึ่งถือ
ว่าเป็นช่วงที่สามของปัจฉิมยาม ครั้นเสด็จลุกขึ้นประทับนั่งแล้ว
ทรงใช้พุทธจักษุแผ่ข่ายพระญาณออกไปตลอดหมื่นโลกธาตุ
เพื่อตรวจดูสรรพสัตว์ผู้สร้างสมบุญญาธิการไว้อย่างดีแล้ว และ
มีบุญบารมีมากพอที่จะได้บรรลุธรรมาภิสมัย แม้อยู่ไกลเพียงไร
พระองค์ก็จะเสด็จไปโปรดให้ได้บรรลุธรรม นี่เป็นพุทธกิจ ๔
ประการ โดยย่อๆ ของพระผู้มีพระภาคเจ้าของเรา
เราจะเห็นว่า ตลอด ๔๕ พรรษา แห่งการอุบัติขึ้นของ
พระพุทธเจ้านั้น เป็นไปเพื่อสันติสุขของมวลมนุษยชาติอย่าง
แท้จริง ทำให้สรรพสัตว์ได้หลุดพ้นจากความมืดคืออวิชชา ได้ดื่ม
รสอมตธรรม หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ
กันมากมายนับไม่ถ้วน ทำให้พระพุทธศาสนาปักหลักมั่นเป็น
หลักชัยของชาวโลกเรื่อยมา กระทั่งถึง ๒,๕๐๐ กว่าปี เพราะ
พระองค์ทรงรู้จักบริหารเวลา และใช้เวลาที่ผ่านไปให้เกิด
ประโยชน์สูงสุด จึงสมควรที่พวกเราพุทธบริษัททั้งหลาย จะ