การหยุดความอยากและการเข้าถึงพระนิพพาน : หน้า 30/416

ทะยานอยาก อยากที่เจ๋อไปด้วยความเพลิน คือเจ๋อไปด้วยความไม่รู้่นนั้นแหละ มันเพลิน ๆ เพลิน ๆ ไป อยากได้ อยากมีอยากเป็น ความมั่งไม่สมบูรณ์ มันก็เพลิน ๆ กันไป เพราะฉะนั้นต้องหยุดความอยากที่เรียกว่า นิโรธ ความอยากเกิดขึ้นที่ใจก็หยุดที่ใจ หยุดอยากแล้วเดี๋ยวจะถึงถึงมรรค จะเห็นหนทางที่จะไปสู่อยาตนินิพพาน หรือทำพระนิพพานให้แจ้ง มรณะนี้เรียกว่า อริยมรรค จะเป็นดวงใส ๆ กลมรอบตัวเหมือนแก้วกายสิทธิ เหมือนดวงดาว ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ อย่างนั้นแหละ เห็นทางแล้ว เราก็หยุดไปเรื่อย ๆ มองไปในทางนั้น เดี๋ยวก็จะพบภายในกาย และก็จะถึงพระธรรมกาย ถึงพระรัตนดัยในตัว พระรัตนดัยนั้นจะขจัดกิเลสอาสะวะให้หมดสิ้นไป เราไปสู่ผู้งของอมนิพพาน ทุกข์ สมุทร นิรโศก มรณ ท่านก็สอน หรือจะดูอีกนัยหนึ่ง นิพพิทา วิราคะ วิมุตติ วิสุทธิ สันติ นิพพาน นิพพิทา แปลว่า ต้องเบือนหน่าย คือ เห็นทุกข์เห็นโทษของชีวิตที่อยู่ในวัฎสงสาร ไม่ว่าจะเกิดเป็นอะไรแล้วแต่ มันไม่เข้า ท่านั้น เพราะมันยังคงอยู่ในกฎเกณฑ์ของไตรลักษณ์ มีการเปลี่ยนแปลง เดี๋ยวขึ้น-เดี๋ยวลง มีลาภ-เสื่อมลาภ มิฉะ-เสื่อมมุต มีคนสรรเสริญ-มีคนนินทา