การบรรลุธรรมและความสงบในจิตใจ : หน้า 186/416

"วันนี้ถ้าเราไม่ได้บรรลุธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรรลุ ก็จะไม่จากที่แม่เนื้อลือจะ แก่หงนเลือดหายไป เหลือแต่กระดูกหนังชำมัน ไม่ได้ตายเถอะ ยอมตาย" แล้วท่านก็ก้มทุกอย่าง ปล่อยวางทุกสิ่ง รวมใจไปหยุดนั่ง ๆ นุ่ม ๆ ที่ศูนย์กลางกาย ฐานที่ 7 ซึ่งปกติเป็นธรรมชาติดองใจ ถ้าทิ้งทุกอย่าง วางทุกสิ่ง มันจะกลับไปนั่งอยู่ในที่ตั้งดังเดิม คือ กลางกายฐานที่ 7 ตรงนี้ แล้วท่านไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ได้ คิดอะไรเลย ทำใจให้หยุดนิ่งอย่างเดียว เพราะท่านยังไม่รู้เลย ว่า ธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรรลุั่นอยู่ที่ตรงไหน เป็น อย่างไร แต่ว่า ณ วันนี้ท่านมีความตั้งใจดีเดียวนำเอาชีวิต เป็นเดิมพัน เพราะท่านเบื่อหน่ายจากความทุกข์ เห็นอยู่ใน วัฏสงสารเช่นเดียวกับผู้มีบุญในกาลก่อน เพราะฉะนั้น ใจของท่านก็ปลอดโปร่ง แล้วก็ทำหยุดทำ นิ่งอย่างเดียว นิ่งไปเรื่อย ๆ แล้วท่านก็เห็นไปตามลำดับ จน กระทั่งได้บรรลุพระธรรมกาย เมื่อบรรลุพระธรรมกายแล้ว ท่าน ก็เปล่งอุทานในยามดี”กว่า “เออ... มันอยากอย่างนี้เอง ถึงได้ไม่ บรรลุกัน ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ ต้องรวมเป็นจุด เดียวกัน เมื่อหยุดแล้วจึงดับ เมื่อดับแล้วจึงเกิด ถ้าไม่ดับ ก็ไม่