การมองเห็นและการเข้าถึงนิพพาน : หน้า 139/416

ถ้าเรามองเฉย ๆ มองไปดูไป ภาพนั้นก็จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ถ้าเราเฉยแต่เรามองเฉย ๆ ยิดมันถือมัวเป็นจริงเป็นจังก็จะหยุดอยุ่แค่นั้น แต่ถ้าเราเฉย ๆ ไม่ผูกพันไม่ยิดมันถือมัวดูไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวภาพเหล่านั้นก็อ่อน ๆ แปรเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เปลี่ยนไปจนกระทั่งจะไปหยุดอยู่ตรงดวงใส ๆ กลมรอบตัวอย่างเล็กก้ขนาดดวงดาวในอากาศ อย่างกลางก้ขนาดพระจันทร์ในคืนวันเพ็ญ อย่างใหญ่ก้ขนาดพระอาทิตย์ยามเที่ยงวัน นั่นแหละปฐมมรรรด หนทางเบื้องต้นที่จะไปสูอายตน นิพพาน เป็นต้นทางของพระนิพพาน ถ้าได้เข้าถึง ณ ตรงนี้ ก็เป็นเครื่องยืนยันว่าเราต้องไปถึงอายตน นิพพานแน่นอน อย่างน้อยก็เห็นกายในกาย แล้วก็เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว เพราะฉะนั้นภาพอะไรเกิดขึ้น เราก็ดูไปเรื่อย ๆ อย่างสบาย ๆ โดยไม่ต้องคิดอะไรทั้งสิ้น หรือบางท่านนักษินมิติองค์พระแทนดวงใส ๆ ภาพองค์พระที่เห็นใหม่ ๆ ก็จะเป็นภาพองค์พระที่เราคุ้นเคย ที่ทำด้วยวัสดุต่าง ๆ ยังไม่มีความใกล้เคียงกับลักษณะมาหาบรรษ สวยแต่ วยังไม่ถึงที่สุด หรือคล้าย ๆ ที่เราเคยเห็น เห็นในระดับนี้ เราก็ไม่ต้องนึกว่าเอ๊ะ! นี่เราคิดไปเอง หรือ