การผูกพันในชีวิตและการแสวงหาความสุข : หน้า 302/416

นี่คือข้อความที่อ่านได้จากภาพ: คือจะนึกเป็นภาพ หรือไม่ก็เป็นภาพก็ได้ วัตถุประสงค์เพื่อให้จิตใจมาหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ดังนี้เพราะตรงนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่จะไปสู่ยอดนินพิพาน เป็นทางหลุดทางพันจากกิเลสอาสะ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ตั้งหลายได้เริ่มต้นที่ตรงนี้ เป็นสถานที่เดียวที่ปลอดภัยจากภัยในอบาย ภัยในวิภวะ ภัยแห่งความทุกข์ทรมานของชีวิต และเป็นที่เดียวที่เป็นแหล่งกำเนิดแห่งความสุขที่แท้จริงที่เราแสวงหาและเป็นที่ที่เราควรเอาใจมาฝากพันไว้ที่ตรงนี้ เมื่อเราไม่อาจหลีกเลี่ยงการผูกพัน หรือเครื่องพันธนาการของชีวิตได้ เราก็ต้องผูกพันอย่างบังตินักปราชญ์ คือมีความรอบรู้ว่า ควรผูกพันกับสิ่งใดที่จะทำให้ดิบทุกข์และเข้าถึงความสุขที่แท้จริงของชีวิตได้ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เราได้ผูกพันกับสิ่งภายนอกตัว จะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ ตำแหน่งหน้าที่การงาน ทรัพย์สินเงินทองแม้แต่สถานที่ท่องเที่ยวทั้งภายในและต่างประเทศ เราก็เคยผูกพันกันมาแล้ว และเราก็พบว่าสิ่งเหล่านั้นก็ยังไม่ทำให้เราเกิดความพึงพอใจสูงสุด เพราะไม่ช้เราก็เบื่อ และแม่ไม่รู้จะทำอย่างไรที่จะให้หยุดออกจากตรงนั้นได้ ก็ต้องทนอยู่แบบแกับ ๆ กันไปอย่างนั้น เพราะฉะนั้นในเวลาที่ผ่านมา เราได้เคยผูกพันกันมาแล้ว และพอถึงวันนี้เราก็รู้แล้วว่า มันก็ยัง ๆ แหละ ไม่เกิดประโยชน์อันใด ตรงกันข้ามหากเราผูกพันกับ