ความสำคัญของมิตรภาพที่ยั่งยืน : หน้า 151/586

Bะเพื่อประช มิตรภาพที่ยั่งยืน ๑๕๐ ในอดีตกาล พระโพธิสัตว์เกิดเป็นพระราชา ครองราชย์ อยู่ที่เมืองพาราณสี ทรงปกครองโดยทศพิธราชธรรม อาณา ประชาราษฎร์ต่างอยู่เย็นเป็นสุข และในครั้งนั้น พระองค์มีนก กระเรียนสื่อสารตัวหนึ่งเช่นกัน นกกระเรียนได้ทำหน้าที่ของตน อย่างไม่บกพร่องเลย จนกระทั่งวันหนึ่ง มันออกไปส่งสาสน์ ตามปกติ เมื่อกลับมายังที่อยู่ได้พบลูกตนเองถูกฆ่า ก็วางแผน อย่างที่นกกระเรียนตัวข้างต้นทำนั่นแหละ แต่มีความแตกต่าง กันนิดหน่อย หลังจากที่นกกระเรียนทำให้เสือโคร่งกัดกินเด็กได้ แล้วคิดว่า เราต้องไปจากที่นี้แล้ว แต่ก่อนไป เราควรไปทูลลา พระราชาของเราก่อน เมื่อคิดดังนี้แล้วนางนกกระเรียนก็บินไปเข้าเฝ้าพระราชา พลางกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นนาย พวกเด็กๆ ฆ่าลูกของหม่อมฉัน เพราะพระองค์พลั้งเผลอ ไม่ยอมดูแลลูกน้อยของข้าพระองค์ ทำให้ข้าพระองค์ตกอยู่ในอำนาจของความโกรธ ได้ลงมือฆ่าเด็ก พวกนั้นเป็นการแก้แค้น ตัวข้าพระองค์ก็ได้รับใช้ราชสํานักมา ยาวนาน พระองค์ทรงชุบเลี้ยงด้วยดีมาตลอด แต่มาถึงวันนี้ เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ ข้าพระองค์จึงขอทูลลากลับป่าหิมพานต์” พระโพธิสัตว์รู้ว่า นางนกกระเรียนนี้คงน้อยใจและกลัว