ธรรมะเพื่อประชชน: ชีวิตที่ลิขิตได้ด้วยบุญ : หน้า 431/586

ธรรมะเพื่อประช ชีวิตที่ลิขิตได้ด้วยบุญ ๔๓๐ สามเณรติสสะจึงเป็นที่รักของเหล่าภิกษุมาก และถึงแม้ จะมีลาภเกิดขึ้น อีกทั้งมีบริวารห้อมล้อมมากมาย แต่สามเณรก็ ไม่ได้ยึดติดในสิ่งเหล่านั้น ท่านได้หาโอกาสไปบำเพ็ญเพียร ภาวนาในป่าตามลำพัง ตั้งใจปฏิบัติจนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ได้เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย เราจะเห็นได้ว่า ชีวิตนี้เราลิขิตเอง เทวดาหรือพรหมไม่ สามารถมาลิขิตแทนได้ เราปรารถนาจะให้ชีวิต าเนินไปใน ทางใด ก็อยู่ที่เราจะเลือกเดินเอง วิสัยของนักปราชญ์บัณฑิตนั้น แม้จะพรั่งพร้อมไปด้วยทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ ท่าน กลับไม่ประมาทเพลิดเพลินอยู่เพียงแค่นั้น แต่จะมุ่งหวังเพียรทำ กิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป เพื่อให้เข้าถึงความบริสุทธิ์ที่แท้จริง พวกเรานักสร้างบารมีก็เช่นเดียวกัน ต้องตั้งมั่นในคุณ ความดี เพื่อสั่งสมบุญบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป อย่าได้ย่อท้อต่ออุปสรรค เพราะบุญที่ท่าจะเป็นพลวปัจจัย เกื้อหนุนให้เราสร้างบารมีได้ อย่างสะดวกสบาย เนื่องจากการสร้างบารมีต้องทำกันเรื่อยไป จึงควรสร้างกันเป็นทีมใหญ่จนกว่าจะถึงจุดหมายปลายทาง เพื่อ ช่วยเหลือทั้งตัวเองและมวลมนุษยชาติ ให้ได้เข้าถึงความเต็ม เปี่ยมของชีวิต คือ ให้เข้าถึงพระธรรมกายเหมือนๆ กัน เพราะ ฉะนั้นไม่ว่าเราจะอยู่ในอิริยาบถใด จะยืน เดิน นั่ง นอน อย่าลืม