การบูชาที่แท้จริง : หน้า 305/586

Bะเพื่อประช การบูชาที่แท้จริง ๓๐๔ ของท่านได้โลกทั้งโลกของท่านมีแต่การทำหยุดในหยุดอย่างเดียว ลมหายใจของท่านเป็นไปเพื่อการหยุดนิ่งเท่านั้น วันคืนจะผ่านล่วงไปนานแค่ไหน ท่านก็ไม่ได้เกิดความ ย่อท้อในการประพฤติปฏิบัติธรรม นับวันกำลังใจของท่านกลับ ยิ่งเพิ่มขึ้น ไม่ได้ลดน้อยถอยลงไปแม้แต่น้อย จนกระทั่งท่าน สามารถทําใจหยุดใจนิ่งได้สนิท ได้เข้าถึงกายในกาย ดิ่งลงไปใน เส้นทางสายกลางที่เรียกว่า มัชฌิมาปฏิปทา ไม่ถอนถอย จนถึง วันแห่งความสมปรารถนาที่ท่านได้เข้าถึงพระธรรมกาย เป็น พระอรหันต์ในที่สุด เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงทราบข่าวนี้ จึงทรง ประทานสาธุการแก่ท่าน แล้วตรัสกับภิกษุทั้งหลายว่า “ภิกษุทั้งหลาย ธรรมดาภิกษุผู้มีความรักในเราตถาคต พึงเป็นเช่นกับธรรมารามเถิด เพราะว่าการบูชาด้วยระเบียบ และของหอมทั้งหลายนั้น ไม่ชื่อว่าเป็นการบูชาตถาคตอย่าง แท้จริง ส่วนผู้ใดประพฤติปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม มุ่งทำ กิเลสอาสวะในตัวให้หมดสิ้นไป ผู้นั้นจึงจะได้ชื่อว่า เป็นผู้ ปฏิบัติบูชาตถาคตอย่างแท้จริง ภิกษุผู้มีความยินดีในธรรม มีปกติใคร่ครวญธรรม และระลึกถึงธรรมอยู่เป็นนิตย์ ย่อม ไม่เสื่อมจากพระสัทธรรม”