บุญและการให้ในธรรมะ : หน้า 435/586

ธรรมะเพื่อประช คำว่า ไม่มี อย่าได้รู้จัก ๔๓๔ บุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสําเร็จ เป็นเครื่อง สนับสนุนให้เราได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชีวิต เป็นสิ่งที่สำคัญ ที่สุดในชีวิตของทุกๆ คน ไม่ว่าพระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลายจะเกิด ไปกี่ภพกี่ชาติ ท่านมุ่งสั่งสมบุญทุกอย่าง ตั้งแต่บารมี ๑๐ ทัศ จนเป็นอุปบารมีและปรมัตถบารมี เมื่อบุญบารมีเต็มเปี่ยมก็ได้ บรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณอันประเสริฐ เราเองควรหาโอกาส สั่งสมบุญเป็นประจำสม่ำเสมอ โดยเฉพาะการปฏิบัติธรรม ฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ซึ่งเป็นมหัคคตกุศล จะเป็นเหตุให้เราได้บรรลุมรรคผลนิพพานกันทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มนาปทายสูตร ว่า “มนาปทายี ลภเต มนาฬิ อคฺคสฺส ทาตา ลภเต ปุนคฺนํ วรสฺส ทาตา วรลาภี จ โหติ เสฏฐนฺทโท เสฏฐมุเปติ ฐาน ผู้ให้ของชอบใจ ย่อมได้ของชอบใจ ผู้ให้ของเลิศ ย่อมได้ของเลิศ ผู้ให้ของดี ย่อมได้ของดี ผู้ให้สิ่งที่ประเสริฐ ย่อมเข้าถึงฐานะอันประเสริฐ” การให้เป็นพื้นฐานของการทำความดี เป็นจุดเริ่มต้นของ การสร้างบารมี ๑๐ ทัศ อันก่อให้เกิดประโยชน์สุขแก่ตัวเราและ