ธรรมะเพื่อประช: การทำบุญและการให้ทาน : หน้า 202/580

ธรรมะเพื่อประช ทำบุญก่อนได้ก่อน ๒๐๑ โอ้เอ้ลังเลใจ ให้ทานเพื่อขจัดความตระหนี่ออกจากใจ เพราะ กลัวว่าขณะที่กำลังมีศรัทธา เดี๋ยวความตระหนี่จะเข้ามาครอบงำ จิตใจเสียก่อน ต้องรีบฆ่าความตระหนี่ ตีกระหน่ำให้พ่ายแพ้ไป ไม่ให้งอกเงยขึ้นมา เหมือนตาลยอดด้วน ท่านอัญญาโกณ ทัญญะทําอย่างนี้จนเป็นจริตอัธยาศัย *เหมือนในสมัยของพระวิปัสสีพุทธเจ้า ท่านเกิดเป็น พ่อค้าชื่อ มหากาล มีน้องชายคนหนึ่งชื่อว่า จุลกาล ผู้คน สมัยนั้น มีความศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาก ถึง ขนาดที่ว่า ต้องต่อแถวกันถวายทาน วันหนึ่งชาวบ้านได้ถวาย ภัตตาหารหวานคาวแด่คณะสงฆ์ ซึ่งจาริกมาจําพรรษาอยู่ที่ หมู่บ้านของท่าน มหากาลเห็นหมู่สงฆ์ผู้มีความสงบสำรวม จึง เกิดความศรัทธาอยากถวายทานบ้าง แต่ไม่มีเงินทองที่จะ ซื้ออาหารถวาย ท่านจึงปรึกษาน้องชายว่า จะเอารวงข้าวสาลี ซึ่งกำลังเป็นน้ำนมอยู่ มาทำเป็นข้าวยาคูถวายพระภิกษุ จุลกาลเห็นว่า ไม่น่าจะต้องรีบทำอย่างนั้น รอให้รวง ข้าวสุกเสียก่อน จึงค่อยถวายทานทีเดียวเลย แม้น้องชายจะ คัดค้านอย่างไร แต่มหากาลก็ไม่ได้สนใจ ท่านคิดว่าขณะที่กำลัง *มก. เรื่องพระอัญญาโกณฑัญญเถระ เล่ม ๓๒ หน้า ๒๔๑