การบำเพ็ญตบะเพื่อการเข้าถึงนิรันดร : หน้า 431/580

Boประช เป็นมนุษย์ สุดประเสริฐ ๔๓๐ บริวารอีกมากมาย เป็นสถานที่น่ารื่นรมย์ มีแต่ความสะดวกสบาย จึงได้ถามพญานาคว่า “ท่านได้สมบัติอันล้ำค่าเหล่านี้มาอย่างไร” สังขปาลนาคราชตอบว่า “ข้าพเจ้าได้วิมานนี้มา ไม่ใช่ เพราะใครเอามาให้แต่ได้มาเพราะอำนาจบุญกุศลที่สั่งสมไว้ดีแล้ว ตั้งแต่ครั้งสมัยที่เป็นมนุษย์” พ่อค้าถามต่อว่า “ท่านเป็นผู้มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพ ทำไมถึงปล่อยให้พวกนายพรานทำร้ายโดยไม่ทำร้ายตอบ” นาคราชว่า “ข้าพเจ้ากำลังรักษาอุโบสถศีล เพื่อจะได้ไป บังเกิดเป็นมนุษย์อีก” พ่อค้าสงสัยว่า “ตอนนี้ท่านเป็นถึงจ้าวแห่งนาคพิภพ มีความสุขสมบูรณ์พร้อมด้วยทิพยสมบัติทุกอย่างจะบำเพ็ญตบะ ไปเพื่อประโยชน์อะไรอีกเล่า” นาคราชตอบว่า “ที่บำเพ็ญตบะนั้น ไม่ใช่เพราะอยากได้ สมบัติมากขึ้นหรอกเพียงแต่อยากกลับไปสร้างบารมีบนโลกมนุษย์ เพื่อทําตนให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ เข้าถึงความสุขอันเป็น นิรันดร์” พ่อค้ายังไม่กระจ่าง จึงถามอีกว่า “ที่เมืองมนุษย์นั้น มีแต่การเบียดเบียน แก่งแย่งชิงดีกัน กลางคืนเป็นควัน กลางวัน เป็นไฟ ต้องทำมาหากิน เมื่อขาดแคลนก็รบราฆ่าฟันกัน ทำไม