ความสำคัญของศีลในพระพุทธศาสนา : หน้า 33/184

ต่อไปนี้) ฉะนี้แล ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 31 ภิกษุใดในพระศาสนานี้คบแต่คนทุศีล ไม่คบ คนมีศีล เป็นคนเขลา ไม่เห็นโทษในการล่วง วัตถุ เป็นผู้มากไปด้วยความดำริผิด ไม่รักษา อินทรีย์ทั้งหลาย ศีลของภิกษุรูปนั้นแล จัดเป็น หานภาคิยศีล (ศีลตั้งอยู่ในฝ่ายแห่งความเสื่อม) ส่วนภิกษุใดในพระศาสนานี้เป็นผู้มีใจยินดีแต่ ด้วยศีลสมบัติ ไม่ยังความพอใจในการประกอบ กัมมัฏฐานเนืองๆ ให้เกิดขึ้น ศีลนั้นของภิกษุ ผู้พอใจอยู่ด้วยคุณเพียงศีล ไม่พยายามสืบต่อให้ยิ่ง ขึ้นไปนั้นเป็นฐิติภาคศีล (ศีลตั้งอยู่ในฝ่ายทรงตัว) ส่วนภิกษุใดเป็นผู้มีศีลถึงพร้อมแล้ว พยายาม สืบต่อให้ได้สมาธิ ศีลของภิกษุนั้นเป็นวิเสส- ภาคิยศีล (ศีลตั้งอยู่ในฝ่ายวิเศษขึ้น ) ภิกษุใดไม่พอใจด้วยคุณเพียงศีล ประกอบ นิพพิทาเนือง ๆ อยู่ ศีลของภิกษุนั้นเป็น นิพเพธภาคิยศีล (ศีลตั้งอยู่ในฝ่ายชำแรกกิเลส ) พึงทราบศีลเป็น ๕ อย่าง โดยเป็นหานภาคิยศีลเป็นต้น ด้วยประการฉะนี้ [ จตุกกะที่ ๒ ] พึงทราบวินิจฉัยในจตุกกะที่ ๒ ต่อไป สิกขาบทที่ทรงบัญญัติ