พระฉิมปทิธภูรสฏา ภาค ๑ - หน้า 170 : หน้า 172/217

ประโยค ๑ - พระฉิมปทิธภูรสฏาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 170 เป็นประหนึ่งอยู่ในครรภ์มารดา จะอ่มนับไป เพราะกำลังแห่งกรรม เหมือนฉันนั้น หามิได้ [นายญาณทะเสวยผลกรรมทันตาเห็น] เมื่อความเร่าร้อนนั้น ปรากฏเก่าแก่จนสุขร์กันแล้ว อาการ อันเหมาะสมด้วยกรรมก็เกิดขึ้น เขาร้องเสียงเหมือนหมู คลานไป ในท่ามกลางเรือนนั้นเอง ไปสู่ที่ในทิศตะวันตกออกบ้าง สูทในทิศ ตะวันตกบ้าง ลำดับนั้น พวกคนในเรือนของเขา จับเขาไว้ในนั้นแล้วปิดปาก ธรรมดาแต่แห่งกรรม อันใคร ๆ ก็ไม่สามารถจะห้ามได้ เขาเที่ยวร้อง ไปข้างในบ้าง ข้างนี้บ้าง คนใน ๓ หลังเรือนโดยรอบอ่อนใม่ได้ หลับนอน องค์ คนในเรือนไทมด มื่ไม่สามารถจะห้ามการออก ไปนอกของเขาผู้ถามวกะคุกกรรมแล้ว ได้จึงปะป้องเรือนล้อม ร้ายอยู่นอกเรือน โดยอารักขาเขาอยู่ภายใน ไม่สามารถจะเทียว ไปข้างนอกได้ [เสวยผลกรรมในสัมปรายภพ] แม่นายญาณฑุฤกิ เที่ยวร้องไปข้างในบ้าง ข้างนี้บ้าง ภายใน เรือนนั้นเอง ด้วยความเร่าร้อนในนรก เขาที่ไปอย่างนั้นตลอด ๓ วัน ในวันที่ ๘ ทำกะแล้ว ไปเกิดในเวียงมหรนรก อเวจีมหานรก ปราชญ์พิงพรรณฑตามเทวาทศุตร ๑. มิลนท ๒. ๒. ชนบุเกว วิจารณ์โต