พระคาถาและแนวคิดจากพระราชา : หน้า 128/244

प्रतโยค- คำคิ์พระรามไหว้ถูกต้อง ยกพักแปลง ภาค ๗ - หน้าที่ 128 แกกิญฺ ท. เหล่านั้น อาหาร ศรัลล์แล้ว คำนี้ ซึ่งพระคาถา อิม นี่ว่า (ปุกโคล) อ. บุคคล มาตร์ (หนุตาวา) จ ฑ่า แล้ว ซึ่งมักด้วย ปีภิตร หนุตาวา จ ฑ่าแล้ว ซึ่ง บิดด้วย ราชาโน เทวดา ขุตตรี (หนุตาวา) จ มาแล้ว ซึ่งพระราชา ท.๒ ผู้เป็นอัฐริยด้วย รภูมิ สานจอร์ หนุตาวา จ มาแล้ว ซึ่งจาวเว้น แกวันที่อันเป็นไปด้วยบุญกุศลที่น่าตามด้วย พรามนโต เป็นพรามณ์ อนิโม ผู้ไม่มีมกุฎ์ (หนุตาวา) เป็น ยาด ย่อมไป อิติ ดังนี้ ๑ (๓๓๐) อ. อรรถว่า สติป อันไปแล้วกับ อายุสารกน ผล บุคคลผู้ช่วยให้สำเร็จ คือว่าอายุคุณ คนายเสมือน (อิติ) ดังนี้ ตุปปู ปฏสู ในบท ท.เหล่านั้นหนา (ปฏสุด) แห่งบวาา อิติ ดังนี้ ๑ ที ที (วินิจฉัย) อ. วินิจฉัย เดตก คาถา ในพระคาถานี้ (ปณุเฑตน) อันบันติสิทธิ (เวทิตพุโท) พิฆารา ฯ คุณา อ. ดันหา มาดา นาม ชื่อว่ามาดา สตุนโต ชนโต เพราะอันยังสัตว์ ท. ให้ เกิด ดีสุ ภาวะ ในบท ท. ๓ จวนโต เพราะพระคำรำว่า คุณา อ. ตันหา ปุริสยํ ชนบุตร ย่อมให้เกิด อิติ ดังนี้ ๑ อสมิ ฯมา อัศวิมานะ ปิด้ นาม ชื่ออาศัย ปิด้รา นิศาสาย อสมิ ฯมา สะุ อุปปชุนโต Becauseอันอาศัย ซึ่งบิดา แล้วเกิดขึ้น แห่งอสมิ ฯมาว่ [Transcript ends]