ความเปลี่ยนแปลงในจิตใจของพระเจ้าอชาตศัตรู : หน้า 295/371

ก่อนเลย พร้อมกันนั้นก็ทรงเข้าพระทัยได้ทันทีว่า พระเทวทัต นั้นแม้จะบวชเข้ามาในพระพุทธศาสนา แต่ก็หาได้ประพฤติปฏิบัติ ตนอยู่ในพระธรรมวินัยไม่ จึงเป็นมิจฉาทิฏฐิบุคคล มีความ ประพฤติชั่วร้ายเป็นภัยอย่างใหญ่หลวงเช่นนั้น และพระภิกษุ หรือนักบวชทุศีลในแผ่นดินของพระองค์ ก็คงจะมิได้มีแต่ เฉพาะพระเทวทัตเท่านั้น สมควรที่พระองค์จะต้องระมัดระวัง และเอาพระทัยใส่ตรวจตราตลอดไป ด้วยเหตุที่พระเจ้าอชาตศัตรูทรงมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นกัลยาณมิตร สัมมาทิฏฐิของพระองค์จึงบังเกิดขึ้น ขับไล่ มิจฉาทิฏฐิที่ห่อหุ้มพระทัยตลอดมาให้อันตรธานไปสิ้น เสมือน หนึ่งแสงสว่างเมื่อเจิดจ้าขึ้นแล้ว ย่อมขับไล่ความมืดทั้งปวงให้ อันตรธานไปสิ้น ฉะนั้นการที่พระเจ้าอชาตศัตรูทรงขอถึงพระ ผู้มีพระภาคเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นสรณะตลอดชีวิต ก็ดี การที่ทรงสารภาพผิด และขอขมาโทษต่อพระผู้มีพระภาค เจ้าก็ดี ตลอดจนการที่ทรงท่านุบำรุงพระพุทธศาสนาตลอด พระชนม์ชีพของพระองค์ก็ดี เหล่านี้ล้วนสะท้อนให้เห็นสัมมา ทิฏฐิในพระทัยของพระเจ้าอชาตศัตรูทั้งสิ้น ยิ่งกว่านั้น การมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นกัลยาณมิตร ๒๙๓