หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ทุติยโบราณ 1 ฉบับประชาชน : หน้า 61/278

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ทุติยโบราณ 1 ฉบับประชาชน ภาพองค์พระนั่งสมาธิในองค์กมที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าและด้านหลังของคัมภีร์นี้ อาจบ่งบอกเป็นนัยว่า มีการปฏิบัติธรรมแบบหนึ่งของพระในดวงแก้วซ้อนกันอยู่ในดินแดนโถตาน ในช่วงนี้การบันทึกคัมภีร์นี้เป็นภาษาไทยเท่านั้น นอกจากนั้นฉบับนี้ยังกล่าวว่า พึงเห็นพระพฤองศโดยความเป็น "ธรรม ฏ" นัยยะเช่นนี้ซึ่งเป็นกายแท้ ที่เป็นธรรมชาติเก้องพระพฤองศโดยไม่เปิดโอกาสให้ตีความหมายถึงหมู่แห่งธรรมเลย 10. ไมเตรยวายาการณ ภาษา สันสกฤต ฉบับ พ.ศ. 1080-1280 ค้นพบที่บาหลีเป็นมหาสมุทร และไมเตรยวายาการณ (Maitrevyākrāṇa) ภาษา สันสกฤต ฉบับ พ.ศ. 1080-1280 ค้นพบที่คลิก เป็นสายมุส ร้านตรา คัมภีร์จัดเป็นหนึ่งในคัมภีร์ของหนายานที่บรรยายเรื่องของพระศรีอาริยะเมตตรัย ซึ่งส่วนที่พบที่บาหลี พบเป็นชิ้นเล็กๆ นิดเดียว ส่วนที่พบที่คลิกจะสมบูรณ์กว่า และพบคำว่า ธรรมภาย ดังนี้ พระบรมศาสดาไม่เตรยะ ผู้สูงสุดในบรรดาสัตว์สองเท้า จักทรงแสดงพระสัทธรรม ตลอดระยะเวลา 6 หมื่นปี ด้วยความเก้าฯสุดอิสฌา พระผู้นำโดยเฉพาะ จักทรงนำเหล่าสัตว์หลายแสนชีวิต (ออกจาก) วิสุทธสารแล้ว จากนั้นจักทรงเข้าสู้พระนิพพานโดยธรรมกายในที่นี้ คำว่าธรรมกายอาจหมายได้ทั้งกายแห่งการตรัสรู้ธรรม และคำสอนของพระพุทธองค์ 11. ตำราปฏิบัติธรรมของโยคาจาร (Yogalehrbuch) เยอรมัน คอลเลคชัน (German Collection) ภาษา สันสกฤต พ.ศ. 980-1180 ค้นพบที่ คีซิล (Qizil) ทางตอนเหนือของเอเชียกลาง ไม่ไกล