ที่มาของคาถาพระธรรมกาย : หน้า 180/278

ทศพลญาณ ปฏิจกสมุปปาปญาณ อินทรีย์ ๕ (และ) พล ๕ สัมมัปปมาณ ๔ กุศลกรรมบถ ๑๐ อิทธิบาท ๔ ศีล สมาธิ ปัญญา อภิญญา อธิษฐานัปปะ อุฏฐงค์มรรคญาณ สติปัฏฐาน ๔ ส่วนของพระวจภาย กลางพระวจภาย พระนาฏี บัณฑพระองค์ พระอรฺุ พระชงฆ์ สงฆภู จีวร ขันธ์พิ อันตรวาสก รัศมี 1.2 ที่มาของ “คาถาพระธรรมกาย” จากการค้นคว้าที่มาของคาถาบาลี่กำลังศึกษายู่ พบว่ามืออยู่ในคัมภีร์บัลโนรบโรณี อันเป็นอรรถถกาของอัฏฐินิปาย โดยปรากฏอยู่ในส่วนเอกนิบาต เอตัคคะ วรคที่ 4 พระสูตรที่ 10 ประวัติพระสากตเถระผู้เป็นเอตัคคะทางเตโชตสุกล เป็นคาถาที่พระสากตเถระกล่าวให้พญานาคคู่ร้ายผู้ด้อยสวยอยู่ใกล้ท่าข้ามเมืองโกสัมพีง หลังจากพระสากตเถระมานำให้ละหยดด้วยเตโชตสุกุล อย่างไรก็ดีตามคาถานี้ปรากฏเฉพาะในอรรถกถา บับสังในอรรถถกนบัค สยามรัฐและฉบับพม่าแต่ไม่พบในฉบับสิขหา เนื้อความที่ปรากฏในอรรถถก