การศึกษาและการฝึกฝนจิตใจในทางธรรม : หน้า 377/571

รีบทำเสียเถิดก่อนจะสายเกินไป ๓๗๖ เราทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ มีสิ่งที่ต้องศึกษาควบคู่กันไป ๒ ประการ คือ การศึกษาหาความรู้ในทางโลก และการศึกษา วิชชาในทางธรรม การศึกษาทางโลก เพื่อให้เรารู้จักแสวงหา ปัจจัยสี่มาหล่อเลี้ยงให้ดำรงชีวิตอยู่ได้ ส่วนการศึกษาทางธรรม นั้น มีเป้าหมายเพื่อฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อจะได้เข้าถึงแหล่งแห่งความรู้ที่สมบูรณ์ เป็นความรู้เพื่อ ความสุข เพื่อความหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ซึ่งเป็นเป้าหมาย ที่แท้จริงของทุกชีวิต ความว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค “โย จ สีตญฺจ อุณหญจ ติณา ภิยุโย น มญฺญติ กรํ ปุริสกิจจานิ โส สุขา น วิหายติ บุคคลใดไม่คำนึงถึงหนาวร้อน อดทนให้เหมือนหญ้า ทำกิจที่ควรทำด้วยเรี่ยวแรงของลูกผู้ชาย บุคคลนั้นย่อมไม่ เสื่อมจากความสุข” พุทธพจน์บทนี้ พระองค์ตรัสสอนพุทธบริษัทว่า ให้มี ความอดทน และให้มีความเพียรในการทำกิจที่ควรทำให้สำเร็จ ลุล่วงไป โดยไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง และเงื่อนไขใดๆ เช่น ไม่อ้างว่า หนาวเกินไป หรือร้อนเกินไปเลยไม่อยากทํางาน แต่ให้ขยัน