การสนทนาระหว่างเจ้านิจจิวและพระพุทธเจ้า : หน้า 94/278

ประโยค ๒ - อันตราความมานำ - หน้าที่ 91 [๒๓] อุปพกษี เมตรวี บุคคลผู้มีปัญญา คาดเห็นเหตุผล ปากคำ วิจารณ์โน ประจักษ์ ย่อมตั้งตัวได้ ด้วยตนทุน สมถภาพตติ อุตตาน แม้น้อย เหมือนคนผู้นำไฟดับเดี๋ยว อญุ อคติ สเนห์. นะนัน. ๑๐ เรื่องท่ว่าสักกา มีเรื่องเล่าว่า เจ้านิจจิว นามว่านาลี อยู่ในนครไฟลี้ เธอได้พบทนัย์ แสดงเรื่องสักปัญสูตร ที่พระตาคตเจ้าทรง แสดงแล้ว ให้หวนนึกไปว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรง แสดงพรรษนามบติของท่าวสักกา ไว้มมากมาย ที่ได้ทรงแสดงเช่น นั้น พระองค์ได้ทรงเห็นด้วยพระเนตรของพระองค์เองหรือหานไม่ ลุกถามพระองค์ท่านดูไหมแน ครับนึกดูมิ แล้วเจ้ามาลี จึง เข้าไปฝ่านั้นแล้วได้ถามสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า นั่ง ณ ที่สมควรส่วนด้านหนึ่ง แล้วได้ถามบอกถามสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าอย่างนี้ว่า ข้าต่พระ- องค์ผูเจริญ ! ท่าวสักกาเทวนิมมิตร อนพระองค์ได้ทอดพระเนตร เห็นแล้วหรือ? พระองค์ตรัสตอบว่า เราได้เห็นบาตแล้ว มาหลี เจ้ามาหลักรบกว่าว่า ข้าแต่พระองค์ผูเจริญ ! พระองค์จะได้ทอด พระเนตรแต่ท่าวสักกา รูปนั่นจะกลัวลำลามะ ? เพราะเขาเล่าสื่อว่า ท้าว