พระอุปัณนัสยกรรม : หน้า 190/278

ประโยค 3 - อันดับธรรมบทแปล - หน้า 187 ทูติย คณุ ขดติย. ข้าแต่องค์พระธิดา ! โปตรงโ เรื่องพระอุปัณนัสยกรรมที่ 2. ๔๔๕. เรื่องพระอุปัณนัสยกรรม มีเรื่องเล่าว่า พระอุปัณนัสยกรรม เป็นผู้สาดาแสดงธรรม ภิกษุน ฟังธรรมที่ประกอบด้วยความมั่นคง พากันละบริจาคทานติ่ง ท่านกลับเก็บเอาของเหล่านัน. ครั้งหนึ่ง ขวดเข้าพรรษา ท่านออกไปบ้านนอก พระเห็นข้าชี นิมนต์ไว้ ท่านถามจำนวนผ้าผ้านำไปบรรจุว่าผู้นำธรรมะจะได้ แล้วฝากสิง ของไว้ ทำอย่างนี้ ๓ วัด ส่วนคนจำพรรษาในวัดที่ ๔ ออกพรรษาแล้ว ถึงกับเอาของบรรทุกของกลับ ผ่านมาตามทาง พบภิญญู๓ รูป ได้นำั สาธุญา ๒ ผืน กับผ้ากัน๓ ผืน แบ่งกันไปตกลง เถือให้ท่าน ช่วยแบ่ง ท่านแบ่งผ้าสุกให้รูปผืนส่วนตนเป็นผู้ตัดสิน ถ้าเอาผ้า กิมพลที่มีราคาแพงไปเสีย ภิกษูไปพูมพระศาสดา พระศาสดาทรงย้ำว่า ก่อนนี่เคยทำอย่างนี แล้วครั่นนินาทในทัพพุปชาดกว่า [ ทัพพุปชาด ] นานมาแล้ว มินา ๒ ตัว ตัวหนึ่งทับปลาดอน้ำตื้น ตัวหนึ่ง หาดอนน้ำลึก ได้ปลามตัวหนึ่ง แบ่งกันไม่ได้ ต่างจะเอาข้างหัวด้วยกัน นาะนั่นเห็นหมาจิ้งจอกเดินมา ดีใจเรียกร้องขอให้คัดสิ้น หมาจิ้งจอก ทำพูดนั่นน่ะว่า ชำระมหน่อยแล้ว แต่ลงท้ายทำเป็นว่าตัวไม่ได้