เรื่องราวของเอกปิตนาคาราช : หน้า 212/278

ประโยค ๓ – อันดับธรรมบท - หน้าที่ 209 เอก ว เสยโย สญฺโย สุจโน โดย ภาณิสุต วิชานาฏิ อฏต. คนมีปัญญา รู้เนื้อความของ คำที่ พูด คนเดียวเท่านั้น ดีกว่า. ๕๒. เรื่องเครือปิตนาคาราช มีเรื่องเล่าว่า เอกปิตตนาคาราช เดิมเคยชนะเป็นภิกษุในศาสนา ของพระศาสนามสัมพุทธเจ้า คราวล่วงเคราะห์จะไปบำเพ็ญสมาธิในปา เวลารถออก มือกำลังจับจะไคร่น้ำอยู่ ปล่อยไม่ทัน ใบขาด ไป ท่าน เข้าใจว่าบติเด็กน้อยนั้นนั่งเลยไปแสดง บำเพ็ญเพียรอยู่ในป่า หมื่นปี เวลาจะมณฑะหวานจะลิขิตถึงการทำให้ไบ้ขาด เกวิเวิร์ลาส แก็ไม่มี ผู้รับแสดง ตายไปเกิดเป็นพญานาคระลึกชาติได้ ต่อมามีมูตรครูนึ่ง ปรารถนาจะรบว่่า สมัเด็พระศาสดาบังเกิดขึ้นในโลกหรือยัง จึงให้ ชิดฉลองตนบังนั่งพึ่งพาน ร้องเพลงขึ้นเป็นคำถาม และตนประกาศว่า ถ้าใครแก้ได้นกสาวให้ ทำอย่างนี้ทุกคืน ตลอดพุทธันดรหนึ่ง จนถึงพุทธกาลนี้ สมเด็จหนึ่ง สมเด็จพระผู้มีพระภาคะทรงสั่งเหตุนันแสดงธรรม แก่นหาชนน จึงส่งไปประทับอยู่ที่โคนต้นไม้ ถึงวันกำหนด มีนพ กันไปแก้เพลง หวังจะได้นาบามวิกา อุดมรามพ์เดินทางผ่านที่ ประทับ พระองค์ตรัสเรียกเขาไปถามและบอกคำแก้เพลงบังให้มานพันน ได้สำเร็จโลดปิติผล แล้วไปแก้ความพุทธภูมิ พญานาคได้ฟังรู้ได้ว่า พระพุทธเจ้านี้บในโลกแล้ว แปลงเพลงเป็นคนขึ้นมา ถามถึงพระ