อันตราความเท่า : หน้า 251/278

ประโยค ๑ - อันตราความเท่า - หน้าที่ 248 เมายปี โภติ นิมินนยู อนุญ ได้บ้าง อิติ อง ทุตตรา คมิสส. เราจะไปดูกันนี้ให้ไกลคลิปล. สุขบ้างออกกว่ากว่า กาย เอพคลาคุมเทพ กริโติ มหาหลัย เห็ดน้ำ? เนีย บี นจิ วา คิด วา ในที่นี่ ก็ไม่มีการฟ้องรำ จับร้อง คาลา วา สุขามาติ หรือประกอบม ทีดั่งขึ้นอย่างสนุก อนมุฑิ กาเล สุโกเดน ในเวลาร้องไห้ แม่ตะโพงงาม กิ ษณ์ ชุดมิน โลคณ. ก็ นู ชุกมิส โลคณ. นร? ได้? นางแถงว่า ลิขิต พาล ทุมเมธ แนะเจ้าหมาปิงอก ผู้ช้างโยงชอ อุปปุปโลสิ ชุมพก เจ้าฉานค้อยไป ชุมพกะ! ฉินโน มดูญจ เปลืองง ก็เพราะเจ้าเสียปลาด้วย ชีนเนื้อ ด้วย กิ โบ วี มายสิ. ชมเซาอยู่จุดคนคำราษนั่นแหละ. สุขบ้างออกย่อนว่า ลุกลุ้ย วชมบุญเลส โทษของผู้อื่นที่นั่งง่าย อุตตโน ปน ทุทกสิ ส่วนโทษของตนเห็นยาก