อาธรรมบทแปล: เรื่องเล่าในโคราชดก : หน้า 269/278

ประโยค ๓ - อันดับอาธรรมบทแปล - หน้า ที่ ๒๖๖ ใจความว่า หลอดได้แต่คนโง่ ที่ลวด ๆ หลอดเขาไม่ได้ แล้วรสเล่าเรื่องในโคราชดกว่านะ [ โคราชดก ] ในอดีตกาล ยังมีดาบหลอกลวงคนหนึ่ง สร้างบรรดาศาลอยู่ในป่า ในประเทศกี ได้รับอุปถัมภ์รักษาจากลูกอัปปมัญญาเป็นอย่างดี วันหนึ่ง ได้ฉันแกงเนื้อเห็ด อร่อยดีใจ คิดจะฆ่าแกงกินอีก เตรียมเครื่องแกงมาไว้ในที่ใกล้บรรดาศาลของดาบนั้น มีพญาเหี้ยอยู่ในจอมปลวก เคยมาหาบาบสมอ ตาเบิกกิดจะฆ่าเขาด้วยวันนั้นแกงจึงเอาผ้าคลุมไม่ตะรองไปคอจ้องอยู่ พญาเหี้ยมาตามเคย สังเกตเห็นคาบมีท่าทางแปลก ไม่กล้าเข้าใกล้ เราอยู่ต่าง ๆ ได้กลิ่นเหยียที่คาบสกน รู้ตัวว่าจะแก้คนร้ายจะงวังตัวเอง คาบสกนั้นเหี้ยนไม่เข้าใกล้ ถึงร้างไปแต่ผิด เลยคะผิดว่ำว่า "ใช่! เขียง ผ พญเหี้ยจึงเข้าโครงโมลหัวออกมาว่า:-" [ ๑๗๕ ] สม ด มูลโยมโม ขาเจ้าเจ้าสักเป็นสมณะ จึงเข้า อุปสมฺม อชฺญัตโต ไปหาผู้ไม่สำรว ณ โผ ม ทุนเทพ ปาหาสิ ท่านนั้นปาข้าเจ้าด้วยท่อนไม้ ยาอ อสุโมโน ตา เหมือนคนไม่ใช่สมณะ กินเต ชูกา ทุ่มเม แก่ท่านเชี่ยว! จักเป็นประโยชน์ อะไรแก่ท่าน ด้วยมวยผม ๗๓๕.มฺ. ๗๔๓๓. ชา. ๔/๓๓๓