บทสนทนาเรื่องพระสุทธารงสุขเทวดา : หน้า 273/278

ประโยค 3 - อังคารอธรรมแปล - หน้าที่ 270 รด นางรับรอง เมื่อพระะระไปที่บ้าน นางจัดการทำอย่างนั้น ครั้น พระะระกลับมาถึงถ้ำ เทวดานี้ก็กล่าวว่า ท่านหมอใหญ่ อย่ำเข้ามา พระะระปฏิสัธากิรเป็นหมอ เทวดาจึงถึงเรื่องให้น้ำล้างทารก ท่านตรวจดูเห็นว่าทำเช่นนั้นไม่ชัวเป็นหมอ เห็นศิลาของตน บริสุทธิ์จำเดิมแต่วงาม เกิดปีนิดมดี มีปีนิดนึ่งแล้วสำเร็จพระอวพัน เห็นว่าเทวดานั้นเป็นพาล แกล้งใส่ความผีมีศิลาบริสุทธิ์ จึงบ้าลอออกเสีย จากโพสังส ฯ ให้โอวาทปลอบใจว่าน่า:- [๑๙๙] วิฑูโโต ๑๓ เม วโล คุณเครื่องอยู่ของเราหมดดนอ นิ่มมิล ม ตปลูสิน ท่านอย่าให้รายงามไม่มีมุมมอง มา ดู วิฑูธี ชูเสรี มีมะ (ความเพรียง) หมดดนแล้ว นิคม ปวนา ดูว์ ท่านออกไปจากป่าใหญ่อง ๔๘. เรื่องพระสุทธารงสุขเทวดา มีเรื่องว่า ในกรุงวาสดี มีคุณลุขครนหนึ่งชื่อสุทธารม วันหนึ่งเห็นคนทั้งหลายพากันไปฟังธรรมที่วัดดวง จึงพลอไปฟังกับ เขาบาง ครั้นได้ฟังแล้ว เกิดสรัษาเลื่อมใสรจะบอร กลับมาเดียว อนุญาตต่อมารับบาดับได้แล้ว ไปวชในสำนักพระศาสดา หลิกไปอยู่ เสียในกรุงราชกฤดูให้ใกล้บ้าน ต่อมาวันหนึ่ง ในกรุงวาสดึงามน