บทวิเคราะห์อันตราคาถธรรม : หน้า 112/278

ประโยค ๑ - อันตราคาถรรมบทแปล - หน้าที่ 109 ( นาราทอมาตย์คำ ) สาลิน โอทนุ ภุวา เพราะท่านเคยริโภคข้าวสลากี ที่ สุขิมสุขปลดปล่อย เรือด้วยนี้อี่ ๆ แล้ว ข้าวฟ่างและ กัล สมากวีวารา ลูกดือ ไม่เต็ม จะยังท่านให้อยดี โอโลนา สาทนุติ ติ. อย่างไร ? ( เกสวาคามตอบ ) อาทู่ ยิวาว สัทุ ของที่ไม่อร่อย หรืออร่อยดี อบป ว ยี ว พุู่ น้อยหรือมากดี จงเอาไว้ วิสุฤฐโถ ยฤด ภูญเชยย คนคุ้นเคยกันแล้ว พึ่งริโภคในที่ ใด วิสาลาสปรมา รสา. ในที่นั้น มีความคุ้นเคยกัน เป็น รสที่ดีอึง. สมเด็จพระบรมศาสดา หาตรัสว่าเป็นความผิดของภิกขุทั้งหลายไม่ กลับตรัสว่า เป็นด้วยพวกเธอไม่คุ้นเคยกับมหาพิธรร แล้วได้ทรงเทวดา ว่าด้วยสมัลที่วิสุฤฐเข้าไป และไม่ควรเข้าไป เป็นนี้ ให้ท่านเธอเข้า พระทัยถูกต้อง ไม่ให้เป็นกันแค่นักธรรมหลาย เมื่อเป็นเช่นนี้ ท้าวเธอ ก็มีพระราชประสงค์จะทำความคุ้นเคยกับภิกษุทั้งหลาย จึงทรงอวยพร หมายจะขอพระดิศักดิ์ราช ผู้เป็นพระอาทิตย์ของสมเด็จพระบรมศาสดา มาไว้ให้เป็นแม่เรือน ภิกษุทั้งหลายจะได้ถือว่า พระราชเป็นพระอุดิ ของสมเด็จพระบรมศาสดา แล้วไปมหาทสบให้โดยสะดวก จะได้ไม่ต้อง