การทำจิตให้เลื่อมใสในเรื่องราวของนายโคบาล : หน้า 129/607

ทำจิตให้เลื่อมใส ១២៨ นายโคบาลเห็นสามีภรรยาผู้น่าสงสาร เดินทางมาด้วย ความเหน็ดเหนื่อยหิวกระหาย จึงได้อนุเคราะห์ด้วยการให้ รับประทานข้าวปายาสและเนยใสตามชอบใจ เนื่องจากนาย โกตุหลิกอดอาหารมาหลายวัน จึงทานข้าวปายาสไปมากจน แน่นท้อง แล้วนั่งดูนายโคบาลปั้นข้าวให้นางสุนัขตัวหนึ่ง ซึ่งนอน อยู่ใต้โต๊ะ จึงคิดว่า นางสุนัขตัวนี้ ยังมีความสุขสบายกว่าเรา มีอาหารกินทุกวันโดยไม่ลำบาก พอตกตอนกลางคืน เนื่องจากนายโกตุหลิกรับประทาน อาหารมากเกินไป อาหารจึงไม่ย่อย เกิดความอึดอัดทุรนทุราย จนสิ้นใจในคืนนั้น แต่ก่อนตายนายโกตุหลักมีจิตผูกพันกับสุนัข จึงได้ไปเกิดในท้องของสุนัขตัวนั้น ส่วนภรรยาได้ทำฌาปนกิจ ศพสามีเรียบร้อยแล้ว ก็รับจ้างอยู่ในบ้านของนายโคบาลนั้น พอกาลล่วงไป ๖-๗ เดือน นางสุนัขก็คลอดลูกออกมา นายโคบาลได้เลี้ยงดูลูกสุนัขอย่างดี จนเป็นสุนัขโกตุหลิกแสนรู้ และทุกๆ วันจะมีพระปัจเจกพุทธเจ้ามาฉันภัตตาหารที่บ้าน ของนายโคบาลท่านฉันแล้วก็จะให้ก้อนข้าวแก่ลูกสุนัขเป็นประจำ ทําให้ลูกสุนัขเกิดความรักในพระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นอย่างยิ่ง เวลานายโคบาลจะไปนิมนต์พระปัจเจกพุทธเจ้ามาฉันที่บ้าน ก็จะพาสุนัขติดตามไปด้วยทุกครั้ง