ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร : หน้า 372/607

ธรรมะเพื่อประชา ธัมม จัก กัป ป วัต ตน สูตร (๒) ๓๗๑ สักขีพยานในการตรัสรู้ธรรมของพระพุทธองค์ เพราะฉะนั้น ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร จึงเป็นพระสูตรที่สำคัญ ที่พวกเราควร ศึกษาไว้ เพราะเป็นเรื่องใกล้ตัว เมื่อศึกษาจนเข้าใจแล้ว จะได้ นำไปปฏิบัติให้ได้บรรลุธรรมที่พระพุทธองค์ได้ทรงแสดงไว้ *เนื้อหาสาระในพระสูตรนั้น พระพุทธองค์ตรัสว่า เทวเม ภิกฺขเว อนุตา ปพฺพชิเตน น เสวิตพฺพา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ที่สุดทั้ง ๒ อย่างนี้ อันบรรพชิตไม่ควรเสพ โย จาย์ กาเมสุ กามสุขสุลิกานุโยโค การประกอบตนให้พัวพันด้วยกามคุณ ทั้งหลาย ซึ่งเป็นของต่ำทราม คมฺโม เป็นเหตุให้ตั้งบ้านเรือน โปถุชฺชนิโก เป็นของคนมีกิเลสหนา อนริโย ไม่ใช่ของพระอริยเจ้า อนตฺถสญฺหิโต ไม่เป็นประโยชน์ นี่คือประการที่หนึ่ง โย จาย์ อตฺตกิลมถานุโยโค การประกอบความลำบาก ให้แก่ตน ทุกโข กลับเป็นทุกข์แก่ผู้ประกอบด้วย อนริโย ไม่ใช่ ของพระอริยเจ้า อนตฺถสญหิโต ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ มีโทษอย่างเดียว มชฺฌิมา ปฏิปทา ตถาคเตน อภิสัมพุทธา พระตถาคต ทรงตรัสรู้ยิ่งทางสายกลางได้แล้ว จึงไม่แวะเข้าไปใกล้ที่สุด *มก. เล่ม 5 หน้า ๔๔