ชีวิตนักบวช: ทานบารมีและการฝึกฝนตนเอง : หน้า 148/554

ธรรมะเพื่อประช เว ส สั น ด ร ช า ด ก ต อ น ตอนที่ ๘ ( ชี วิ ต นักบวช) ๑๔๗ กับพระองค์ เมื่อท่านทูลขอแล้ว พระองค์ผู้เป็นขัตติยชาติจัก พระราชทานทาสและทาสีแก่ท่านอย่างแน่นอน” ชูชกบอกว่า “น้องเอ๋ย พี่เป็นคนแก่ ไม่มีเรี่ยวแรง และ หนทางก็ไกลเหลือเกิน ไปก็แสนลำบาก” อมิตตตาได้โอกาสจึง ยุยงพราหมณ์ว่า “คนขลาดยังไม่ทันถึงสนามรบ ไม่ทันได้รบก็ ยอมแพ้เสียแล้ว แม้ท่านก็เช่นกัน ยังไม่ทันได้ไปเลยก็ยอมแพ้ เสียแล้ว ถ้าท่านหาทาสและทาสีมาให้ฉันไม่ได้ ฉันจะไม่อยู่กับ ท่านอีกต่อไปแล้ว” พราหมณ์ชูชกตกใจกลัว เนื่องจากถูกกาม ราคะบีบคั้น จึงตัดสินใจออกเดินทางไปขอทาสและทาสีจาก พระเวสสันดร เพื่อเอาใจบำรุงบำเรอนางอมิตตตาภรรยาสาว โดยไม่เห็นแก่ความยากลำบากแต่อย่างใด ส่วนชูชกจะเดินทางไปขอทาสและทาสีจากพระเวสสันดร ได้สําเร็จหรือไม่ ชูชกจะไปเพิ่มพูนมหาทานบารมีให้กับพระโพธิ สัตว์ของเราอย่างไรนั้น ก็ให้มาติดตามกันต่อในครั้งต่อไป อยากฝากพวกเราทุกคนให้หมั่นฝึกฝนอบรมตนเอง อย่า ประมาทในการสร้างบารมี อย่าไปหลงใหลในเบญจกามคุณซึ่ง เป็นเหยื่อล่อให้ใจของเราตกต่ำ ต้องยกใจเราให้สูงไว้ ให้มี สวรรค์นิพพานเป็นเป้าหมาย ด้วยการตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม ให้เต็มที่กันทุกๆ คน