ปาฏิหาริย์แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้า : หน้า 84/554

ธรระพี ประช เว ส สั น ด ร ช า ด ก ต อ น ที่ ๑ ตอนที่ ๑ (ปฐมเหตุ) ៨៣ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้อัธยาศัยของเจ้าศากยะเหล่านั้น จึงดำริว่า จะให้พระญาติทั้งหมดไหว้ ครั้นทรงพระดำริดังนี้แล้ว พระองค์เสด็จเหาะขึ้นในอากาศ และโปรยละอองธุลีพระบาท ลงบนเศียรของพระประยูรญาติ จากนั้นทรงเนรมิตที่จงกรมใน อากาศ ทรงทําปาฏิหาริย์ให้พระประยูรญาติได้เห็นกันทั้งหมด เพื่อทุกคนจะได้หมดทิฏฐิมานะ เหมือนกับที่ทรงแสดงยมก ปาฏิหาริย์ทำลายทิฐิมานะของพวกเดียรถีย์ พระเจ้าสุทโธทนมหาราชทอดพระเนตรเห็นอัศจรรย์ เช่นนั้น จึงตรัสว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ในวันที่พระองค์ประสูติ พระพี่เลี้ยงได้เชิญพระองค์เข้าไปใกล้เพื่อให้นมัสการชฏิลชื่อ กาฬเทวละ ข้าพระองค์ได้เห็นพระบาททั้งสองของพระองค์กลับ ไปตั้งอยู่บนศีรษะของพราหมณ์ ครั้งนั้นข้าพระองค์ก็ได้กราบ พระองค์ นับเป็นการกราบของข้าพระองค์ครั้งแรก ในวันวัปปมงคลแรกนาขวัญ ข้าพระองค์ได้เห็นเงาไม้ หว้าไม่บ่ายไปแม้เวลาเคลื่อนคล้อย แต่กลับให้ร่มเงาแก่ พระองค์ผู้นั่งขัดสมาธิคู่บัลลังก์ตามลำพัง ณ พระยี่ภู่อันมีสิริใต้ ร่มเงาไม้หว้า ข้าพระองค์ได้เห็นแล้ว เกิดความอัศจรรย์ใจ จึง เข้าไปกราบพระบาทของพระองค์ นี้เป็นการกราบของข้า- พระองค์ครั้งที่ ๒ บัดนี้ ข้าพระองค์เห็นปาฏิหาริย์ ที่ไม่เคยเห็น ที่ไหนมาก่อน จึงได้กราบพระบาทของพระองค์ นี้เป็นการกราบ