มโหสถบัณฑิต: ปริศนาและความรู้ : หน้า 431/554

Sss ประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑ ๒ (ไขปริศนา) ๔๓๐ สงสัยของพ่อครัว เพราะฉะนั้น ฉันจะเข้าไปในโรงครัวนำเนื้อ มาให้ท่าน” เมื่อสัตว์ทั้งสองตกลงพร้อมใจสามัคคีเช่นนี้ ต่าง ดำเนินการตามแผน ทำให้พวกมันอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ฝ่ายบัณฑิตอีกสามท่านกลับไปบ้านก็ยังขบคิดปัญหาไม่ ออก จึงชวนกันมาหาอาจารย์เสนกะ แม้อาจารย์เสนกะก็คิด ไม่ออกเช่นกัน จึงชวนกันไปหามโหสถเผื่อว่ามโหสถจะมีทาง ออกบ้าง ทั้งสี่ท่านมาแล้วก็ไม่ผิดหวัง มโหสถบัณฑิตได้แจ้งข่าวดี ว่า ได้ขบคิดปัญหาออกแล้ว ด้วยความเมตตาที่มีต่อท่านทั้งสี่ ไม่ปรารถนาเห็นเพื่อนร่วมงานต้องถูกขับออกจากแว่นแคว้น จึงให้บัณฑิตทั้งสี่เรียนคาถาคนละหนึ่งคาถา วันรุ่งขึ้น เมื่อพระราชาตรัสถามถึงคำตอบ เสนกบัณฑิต ก็กราบทูลเป็นคาถาที่ได้จดจํามาจากมโหสถว่า “เนื้อแพะเป็นที่ โปรดปรานของมวลอามาตย์ และพระราชโอรสทั้งหลาย ชนเหล่านั้นไม่บริโภคเนื้อสุนัข แต่น่าประหลาดเหลือเกินที่แพะ กับสุนัขมีมิตรธรรมที่ดีต่อกัน” เมื่อกล่าวจบ ตนเองก็รู้สึกสับสน ในคาถานั้น เพราะไม่รู้ข้อเท็จจริง มีเพียงพระเจ้าวิเทหราช และมโหสถเท่านั้นที่แจ่มแจ้งในข้อความนั้น พระราชาจึง ปลาบปลื้มพระทัยว่า สมเป็นบัณฑิตจริงๆ จากนั้นได้ตรัสถาม ท่านปุกกุสะเป็นคนต่อไป ทั้งปุกกุสะ กามินทะ และเทวินทะ ต่างกราบทูลเป็น