บทธรรมะเพื่อประช: มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๒ : หน้า 510/554

ธรรมะเพื่อประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๒ ๒ (ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน) ៥០៩ นับถือของชาวเมือง ไม่มีใครที่ไม่เคารพยำเกรง หากได้รับมอบ หมายกิจการบ้านเมืองให้เป็นสิทธิ์ขาด มโหสถจะทําให้เกิด ความเจริญรุ่งเรืองได้เป็นอันมาก เมื่อทรงดำริเช่นนี้แล้ว จึงปรารภกับมโหสถบัณฑิตว่า “พ่อบัณฑิต ฉันคิดว่าการปกครองแว่นแคว้นแดนดินนี้เป็นภาระ อันหนักยิ่ง ผู้ที่ดำรงในฐานะเช่นตัวฉันนี้ จำต้องคิดอ่านกิจการ งานทุกๆ อย่าง เพื่อให้ความร่มเย็นเป็นสุขแก่ประชาราษฎร์ ฉันปรารถนาเป็นที่สุดที่จะได้เห็นความร่มเย็นเป็นสุขของ ประชาชน เพื่อความมุ่งหมายอันนั้น ฉันยอมทุกอย่าง ขอเพียง ให้บ้านเมือง และประชาชนมีความเจริญรุ่งเรืองก็พอแล้ว เพราะฉะนั้น ตลอดเวลาที่เธอดำรงตำแหน่งเสนาบดี เป็นบัณฑิตในราชสำนัก ได้สร้างความดีความชอบมาโดยตลอด เป็นผู้ภักดีที่สุด เธอเป็นผู้รอบรู้ ทั้งสามารถในสรรพกิจ เป็นที่ เคารพรักของประชาชน ฉันหวังว่า ความรอบรู้และความ สามารถอันยอดเยี่ยมของเธอจะบันดาลวิเทหรัฐให้รุ่งเรืองจำเริญ และนำความร่มเย็นเป็นสุขมาสู่ประชาชนชาวมิถิลานครได้สม ความมุ่งมาดปรารถนาของฉัน ดังนั้น ฉันขอมอบกิจการบ้าน เมืองให้แก่เธอโดยเด็ดขาด กิจการแห่งวิเทหรัฐควรจัดทํา ประการใด ให้เธอจัดการทำไปตามความคิดของเธอเถิด ขอเธอ จงรับมอบภารกิจที่ฉันได้มอบให้นี้เถิด”