ธรร ประมโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๗ (ยอดนักสังเกต) : หน้า 385/554

ธรร ประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๗ (ยอดนักสังเกต) ៣៨៤ ท้าวสักกะไม่ยอมคืนรถ และอ้างว่าเป็นเจ้าของรถ เมื่อ ตกลงกันไม่ได้ ชาวบ้านที่เดินสวนทางมาเห็นเข้า จึงบอกให้ทั้ง สองไปหามโหสถบัณฑิต เพื่อช่วยตัดสินปัญหาว่า ใครเป็น เจ้าของรถ ใครเป็นคนขโมยกันแน่ ครั้นไปถึงศาลาหลังใหญ่ ซึ่งเป็นที่วินิจฉัยคดี เนื่องจากมโหสถเป็นคนมีไหวพริบ รู้จัก สังเกตคน เพียงแค่มองดูเท่านั้นก็รู้ได้ทันทีว่า บุรุษผู้นี้เป็นอมนุษย์ เพราะปราศจากความกลัวเกรง อีกทั้งนัยน์ตาก็ไม่กะพริบ ส่วนชายหนุ่มคนนี้เป็นมนุษย์ธรรมดา ต้องเป็นเจ้าของรถอย่าง แน่นอน ถึงกระนั้น มโหสถต้องการให้มหาชนยอมรับในคําวินิจฉัย จึงเริ่มไต่สวนคดี ด้วยการถามถึงเหตุแห่งการทะเลาะวิวาท ครั้นรู้ต้นสายปลายเหตุ จึงบอกว่า เราจักขับรถไป ท่านทั้งสอง จงจับท้ายรถ ใครที่คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของรถ จงอย่าปล่อย เด็ดขาด จากนั้นมโหสถให้บริวารคนหนึ่งขับรถไป คนทั้งสองรีบ ไปจับท้ายรถวิ่งตามไป ชายหนุ่มเจ้าของรถตามไปได้สักพักหนึ่ง ก็เหน็ดเหนื่อย ทั้งที่ไม่อยากปล่อยรถ แต่จําเป็นต้องปล่อย ส่วนท้าวสักกเทวราชนั้นวิ่งไปกับรถ โดยไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย แม้แต่นิดเดียว เมื่อมโหสถบัณฑิตสั่งให้ขับรถไปที่เดิม แทนที่จะ ประกาศบอกชาวบ้านที่มามุงดูว่า คนที่ไม่ปล่อยรถนั้นคือ