หลากฐาสรเถรเชางในคัมภีร์พุทธโบราณ : หน้า 31/374

หลากฐาสรเถรเชางในคัมภีร์พุทธโบราณ ๑ ฉบับรวมงานวิจัยโดยอ๋อ เข้าสู่พระพุทธคุณอันเป็นองค์จินตายได้เช่นกัน การดำริกระทั่งถึงพระพุทธคุณ จะทำให้จิตใจสงบตั้งมั่นและมีความรู้กว้างขวาง มองเห็นพระพุทธเจ้าหลาย พันโคฏ ฤร่มากยิ่งกว่ามีดทรายในแม่น้ำคา และกล่าวถึงการตั้งความ ปรารถนาพระโพธิญาณอันเป็นองค์จินตาย และยังมีข้อความว่า “สมาธิ” กับ สัญญา ฯลฯคือสิ่งเดียวกันด้วย ในส่วนของการปฏิบัตินั้น คัมภีร์สอนให้ระลึกลึงถึงพระรปกายของ พระพุทธองค์ในขั้นแรก แล้วกล่าวถึงการดำรงอยู่ในนิมิต ให้มองเห็นทุกสิ่งว่า ว่างเปล่า กล่าวถึงการเป็นอภาวะ ทยังกล่าวถึงการดำรงอยู่ในพระธรรมกาย (อัญเจตนาภาวะ) และการไม่เห็นพระองค์โดยพระรูปลักษณ์ ซึ่งในที่สุดจะทำให้ได้ รู้ได้เห็นพระองค์ผู้เป็นนาถของโลกตลอดคืนและตลอดวัน ไม่พรากจากไปแม้ ในยามเจ็บป่วยใกล้จะละสังขาร... ดร.ชณิดาให้ความเห็นในเนื้อหาคัมภีร์ข้างต้นว่า การเห็นพระพุทธเจ้า ตลอดวันและคืนนี้เป็นการเห็นโดยพระธรรมกาย ซึ่งแตกต่างจากการเห็น พระรปกายของพระพุทธองค์ในเบื้องต้นซึ่งได้จากการทำบริกรรมมินมิิด และ ให้ความเห็นเพิ่มเติมว่า เมื่อเจ็บปายใกล้ตายก็ไม่ละจากการเห็นพระพุทธเจ้านั้น เป็นเพราะจิตได้ส่งสมอรมมาแล้ว จนรู้แจ้งชัดในความว่าง เปล่าของธรรมทั้งหลายทั้งในอดีตและอนาคต จิตจึงไม่หลุดออก ไปจากทางสายกลางซึ่งตรงกันกับที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ สอนว่า เมื่อปล่อยวางสิ่งทั้งปวงก็จะเข้าสู่กลางและธรรมแท้