หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 : หน้า 271/374

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับรวมงานวิจัยโดยอ้อ เข้าถึงซึ่งถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังสรัตนะ มีธรรมภายแล้ว มีธรรมภายทั้งหยาบทั้งละเอียดได้ชื่อว่าตั้งอยู่ในพระไตรสรณคมน์171 คัมภีร์พุทธนครกล่าวว่าการได้ถึงเมืองนิพพานแล้วได้พบพระพุทธเจ้าเป็นการตัดขาดพันจากภูฏะการเวียนว่ายไม่มีกระทบทรายการเกิดอีกต่อไป ซึ่งเป็น “ปรมัตถ์” หรือที่สุดของการปฏิบัติ ดังข้อความต่อไปนี้ ในทางพระปรมัตถเจ้าเป็นที่หมายที่แล้ว ด้วยประตูเมืองแก้วชื่อว่านิพพาน ได้เห็นองค์พระพุทธเจ้าแล้ว จึงหวังจักได้ถึงนิพพานและพุทธะ ได้แก่พระพุทธเจ้ามันแล เอ็นนี้ชื่อว่าปรมัตถ์จริงแท้173 ในคัมภีร์เล่มเดียวนั้นมีข้อความอีกว่า ให้ศาสส่งรุ่งเรืองแจ้งข่าววลากล่าวว่านั้นเกิด มีรสมีรุ่งเรืองอยู่ให้ค่อยบินขึ้นไปรอ ตบุติครู174 เป็นที่บริสุทธิ์เสียสิ้นแล้วบรูนแล้วดังนั้น จักนชาติเกิดแล้วตายก็หายได้แลก็ถึงอรหันต์เจ้า ไปอาบภิสุทธิ์ได้เกิดในดวงแก้ว แล้วก็ได้ถึงพระนิพพานเป็นที่สำฤฐ์อยู่เย็นเป็นสุขพันจากทุกข์ขันทวยทั้งปวงแล้ว177 ความสำเร็จในสมาธิวานาคือการได้พบพระพุทธเจ้า ทั้งวิชาชธรรมภายและคัมภีร์ปฏิบัติอธิบายธรรมกล่าวไว้สอดคล้องกันในเรื่องนี้ ซึ่งการได้พบพระพุทธเจ้าในคัมภีร์อัครธรรมมีนัยแสดงการได้เห็นบุคคลหรือองค์