หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ : หน้า 269/374

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับรวบงานวิจัยโดยอ๋อ ข้อความจากคัมภีร์พระญาณสิ้นกล่าวว่า เมื่อเราทั้งหลายอยู่ในท้องแม่หายใจอยู่ในท้องขึ้นลง แต่สะดือขึ้นมาถึงดัง ออกนอกดังนั้นหาบได้แล 162 อีกข้อความจากคัมภีร์เล่มเดียวกัน กุมเอาพระอธิธรรมาสุขญาณสุขมาตแต่ถึงกระหม่อม เทอ นั่งกุมไว้ให้มันชื่อว่าถึงอรหันต์ เขานิโรธได้หับประตูสวรรค์ เสียในตาแล้ว ได้เผยประตูนีพานในกระหม่อม ปิดหายใจเข้า ออกได้สะอื่ยนอยู่ เป็นดังเจอในท้องแม่มันชื่อว่าอรหันต์ 163 แต่ในกุฏิของหนอพุทธางกูรทจะอยในครรภ์มารดาอย่างมีความ สุข นิยมทำมัธิหรือแพงเชิงพร้อมกับกวาานา "อิสสาว concept ได้ไม่ กระแสลมหมดในขณะสมาธิฐานดังข้อความอธิบายว่า ตัวเรานี้เมื่ออยู่ในท้องแม่มารดานตทุกข์ยากลำบากยิ่ง หนึกหนา เมื่ออยู่นั้นยังโยนเอามือเท้าคางมีหนาม 165 ต่อสัน หลังแม่ ภาวนาปัสสาวะอยู่ดูแล... อันว่าเชื่อหนอพุทธงูเจ้ ทั้งหลายอั๊งได้รัสรู้เป็นพระนันแล แม่มารดานั้นก็ลืมหน้า ออกตามหน้าแม่มาแล้ว และนั่งอยู่ในพงเชิงกาวานิสสาวต อยู่สุขายดุจดังอยู่ในของ 166 ทองนันแล 167 ไม่ว่าจะจำกัดกระแสลมหายใจอยู่เฉพาะสะดือถึงคอ หรือการหยุดนิ่ง ไม่มีสะดายลมหายใจของคัมภีร์สายปฏิบัติธรรม รวมถึงการที่มหายใจ หยุดหรือายังสรงของวิชาธรรมกายอ่อนเป็นที่ประหลาดใจของผู้เริ่ม