พระธัมปทุติอถถูกแปล ภาค ๓ : หน้า 185/254

ประโยค - พระธัมปทุติอถถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 183 ผู้เข้าไปสั่งสมไว้แล้วอนเหนือที่นอนอันเขาไว้ ในปราสาทเช่นกับ โลกลปราดกดี ในท่ามกลางกายตั้งฐานรูปกดี เป็นที่รองผ้าลาดอัน วิติร อันควรแก่าม โดย (ตะเกลด) ข้างขวา ด้วยมนสิการใน มูลคัมมภูฐาน ชื่อว่าที่นอนคนเดียว ภิกษูพึงเสพที่นั่งคนเดียวและที่ นอนคนเดียวเห็นปานนั้น. ว่าทว่า อตนุโท ควาามว่า ภิกษูนเงอร้าน ด้วยการ อาสัยดำลังมั่งลี้ยงชีวิต เท่าไปแต่มผู้เดียวในทุก ๆ ธีรบก. บาทพระคาถาว่า เฉกโ ทมทุตตญา ควาามว่า เป็นผู้ดู เดียว เท่านั้นทรมานตน ด้วยสามารถแห่งการตามประกอบมุฐฐานในที่ ทั้งหลายมทีพักกลางคืนเป็นต้น แล้วบรรจงวรและผล. บาทพระคาถาว่า วนหมอต รมิตติ สิโย ควาามว่า ภิกษูมื่อ ทรมตนอย่างนั้น ชื่อว่า พึงเป็นผู้เดียว ในราวปัจจังจากเสียง ทั้งหลาย มีเสียงสตรีและบรุษเปนตนที่เดียว เพราะภิกษูมึงอยู่ พลุกพล่าน ไม่อาจทรมานตนอย่างนั้นได้. ในกาลบขนาน ภิกษูเป็นอันมาก บรรลุอิสรภาพทั้งหลาย มี โลภติดผลเป็นกันต์ ตั้งแต่นาม มาหา ย่อมปราณนาการอยู่คน เดียวเท่านั่น ดังนี้แล. เรื่องพระเกศชื่อเอกวิทยี จบ. ปิฎกอนวรรฺว วรณา จบ. วรรกที่ ๒๐ จบ