การสนทนาของพระศาสดากับพระปุจฉนะ : หน้า 179/239

ประโยค๕- มังคลัตถทีปนีเล่ม ๔ หน้า 179 พระศาสดา ประทานโอวาทแก่นาย โดยนายที่กล่าวไว้ใน ปุจฉานุวรรตสูตร ในปฐมวรรค อุปปนาภาสทัศ และในจตุฏาวรรค ทุติยี่ปฏิภาณาสน์ สฤษฏนวรรค แล้วฉันท์ตรัสว่า "เธอจ๋อยใน ชนบทไหน ?" พระปุจฉนะ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ชนบทชื่อสนุมปรันนะ มีอยู่ ข้าพระองค์จังกอยในชนบทนั้น ลำดับมัน พระศาสดา ทรงทราบว่า ท่านเป็นผู้ประกอบด้วย อธิวาสนับดิ จึงรับสั่งให้พระปุจฉเณรบันทือสัตย์นานในบททั้ง ๓ ประทานาสุกาแก่ท่านแล้ว จึงทรงอนุญาตการไปในชนบทนั้น [๕๐๑] ในปฐมวรรคสูตรนั้น มีพระบารมีดังนี้ : พระผู้พระ ภาค ตรัสถามว่า "ปุจฉนะ พวกมนุษย์ชาวสนุมปรันนะ ดุร้ายและ ปุจฉนะ พวกมนุษย์ชาวสนุมปรันนะหยาบคายแล้ พระฉันท์ ถามพวกมนุษย์ ชาวสนุมปรันนะ จักดำ จักกล่าวู่เธอ ปุจฉนะ เธอมีอิทธจะอย่างไร ในข้อนั้น." พระปุจฉนะ กราบทูลว่า " ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ถ้าพวกมนุษย์ ชาวสนุมปรันนะ จักดำ จักกล่าวู่ว่าข้าพระองค์ ข้าพระองค์จังก็มีความคิด ในข้อั้นอย่างวีว่า 'พวกมนุษย์ชาวสนุมปรันนะนี้ดีหนอ พวกมนุษย์ ชาวสนุมปรันนะดีจริงหนอ เพราะพวกมนุษย์เหล่านี้ไม่ให้การ ประทารแก่อรด้วยฝีมือ' ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ในข้อี้ ข้าพระองค์ จักมีความคิดอย่างนี้ ข้าแต่พระสุดา ในข้อนี้ ข้าพระองค์จังก็มีความคิด