อบายมุขและผลกระทบต่อชีวิต : หน้า 107/397

บทที่ ๓ แต่เนื่องจากคนส่วนมากเป็นคนใจหยาบ ปัญญามีขอบเขตจำกัด คิดได้ เพียงตื้นๆ จึงเลือกการพักผ่อนหย่อนใจด้วยการเสพสุรายาเมา ดังนั้น แทนที่จะได้พักผ่อนอย่างแท้จริง กลับทําให้เครียดหนักยิ่งขึ้น เพราะมีข้อ เสียหรือโทษดังที่พระพุทธองค์ทรงชี้ให้ดูแล้ว ส่วนการเที่ยวกลางคืนและ การดูมหรสพแทนที่จะเป็นการพักผ่อน กลับมีปัญหาเสียหายร้ายแรง ทำให้เครียดหนักขึ้นอีก สำหรับการเล่นการพนัน แม้เพื่อการพักผ่อน แต่ก็ทำให้เสีย ทั้งทรัพย์ เสียทั้งอารมณ์อีกด้วย ดังนั้นใครก็ตามที่เลือกการพักผ่อนด้วย อบายมุขประเภทต่างๆ ในที่สุดก็จะถลำตัวเข้าไปหมกมุ่นกับอบายมุขเหล่า นั้นจนถอนตัวไม่ขึ้น นับว่าเป็นการทำลายและทำร้ายตนเองด้วยความโง่ เขลาเบาปัญญาแท้ๆ สรุป เป็นที่น่าสังเกตว่า พระสัมมาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงอริยวินัย ที่ต้องประพฤติปฏิบัติให้สมบูรณ์ครบถ้วนถึง ๓ หมวด คือ การละเว้น กรรมกิเลส ๔ อคติ ๔ และอบายมุข 5 แต่เหตุไฉนพระพุทธองค์จึงทรง อธิบายขยายความและชี้โทษเป็นพิเศษเพียงหมวดเดียว คือ อบายมุข 5 หากจะพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบ น่าจะพอสันนิษฐานได้ ว่า พระพุทธองค์ทรงเห็นว่า อบายมุข 5 เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฐานะ การเงินหรือเศรษฐกิจ ผู้ที่สามารถบริหารจัดการเรื่องรายรับรายจ่ายของ ตนได้เรียบร้อย ไม่มีปัญหา ย่อมอยู่ดีมีสุขตามอัตภาพ Em