คาถากันยักษ์ ตอนที่ 2 : หน้า 69/591

คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๒) ៦៨ เพื่อทําความหวาดสะดุ้งให้บังเกิดขึ้นแก่ท่านเหล่านั้น ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ไม่ใช่ว่าท่านผู้ปกครองจะไม่ ว่ากล่าวอมนุษย์ที่ดุร้าย ร้ายกาจ แต่อมนุษย์เหล่านี้ไม่เชื่อฟัง ท้าวมหาราชผู้ปกครอง ไม่เชื่อยักษ์เสนาบดีของท้าวมหาราช ไม่เชื่อถ้อยคําของยักษ์รองเสนาบดีของท้าวมหาราช อมนุษย์ เหล่านี้เป็นข้าศึกศัตรูของท้าวมหาราช เช่นเดียวกับโจรใน แว่นแคว้นของพระราชามคธ โจรเหล่านั้นไม่เชื่อพระราชามคธ ไม่เชื่อเสนาบดีของพระราชามคธ ไม่เชื่อถ้อยคำของเสนาบดี ของพระราชามคธ ไม่เชื่อรองเสนาบดีของพระราชามคธ มหาโจรเหล่านั้นเป็นข้าศึกศัตรูของพระราชามคธ ฉันใด อมนุษย์ทั้งหลายที่ดุร้าย ร้ายกาจ ทำเกินกว่าเหตุ อมนุษย์ เหล่านั้นก็เป็นข้าศึกศัตรูของท้าวมหาราช ฉันนั้น ส่วนอมนุษย์ผู้ใดผู้หนึ่ง ที่ข้าพระองค์กล่าวถึงนี้ ไม่ว่าจะ เป็นพวกยักษ์ คนธรรพ์ กุมภัณฑ์ นาคที่เป็นมิจฉาทิฏฐิ จะคอย ประทุษร้ายภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาผู้ทำความเพียร คอย กลั่นแกล้งไม่ให้มีสมาธิในการบาเพ็ญเพียร การที่ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา เรียนรู้อาฏานาฏิยรักษ์มนต์แล้ว จะได้รับการ คุ้มครองป้องกันภัย เพื่อความผาสุกในการบำเพ็ญสมณธรรม เป็นสิ่งที่จําเป็นอย่างยิ่งพระเจ้าข้า ควรให้พุทธบริษัททรงจํา เอาไว้”