ธรรมะเพื่อประช : หน้า 284/591

ธรรมะเพื่อประช ขอ อย่าง พระอริยเจ้า ๒๘๓ ใช้สอยขาดตกบกพร่องเลย บรรพชิตทั้งหลาย ตั้งแต่บวชมาก็ ควรที่จะเป็นผู้ที่มีอาชีวะบริสุทธิ์ผุดผ่อง และขอให้พระองค์ สังเกตการขออย่างพระอริยทั้งหลายไว้ด้วยว่า ท่านจะไม่ ออกปากขอเลย แต่บัณฑิตและนักปราชญ์ทั้งหลายควรรู้ไว้ พระอริยเจ้าท่านยืนเฉพาะเจาะจงอยู่ที่ใด นั่นคือการขอของ ท่านนั่นเอง” สําหรับการขอแบบพระอริยะนี้ ท่านจะไม่กระทําในสิ่งที่ มนุษย์และเทวดาทั้งหลายติเตียน หากเราปรารถนาจะเอาบุญ กับท่านผู้เป็นเนื้อนาบุญ ก็ต้องรู้จักสังเกตและพินิจพิจารณาให้ดี เราจะได้ไม่พลาดจากกองบุญกุศล เช่นเดียวกับพระราชาองค์นี้ เมื่อได้ฟังเช่นนั้นแล้วทรงได้คิดทันที จึงกล่าวว่า “พระคุณเจ้า ถ้าอุปัฏฐากทั้งหลายสังเกตเห็นว่า สิ่งนี้ควรที่จะถวาย รู้ได้ด้วย ตนเองเช่นนี้ก็เป็นสิ่งที่ดีเลิศ ถ้าอย่างนั้น โยมขอถวายโคนม สีแดงพันตัว และโคตัวผู้แก่พระคุณเจ้า” พระโพธิสัตว์ฟังดังนั้นแล้ว ก็ทูลปฏิเสธเช่นเดิมว่า “มหาบพิตร ธรรมดาบรรพชิตไม่ควรมีความกังวลอะไรเลย อาตมาไม่มีความต้องการสิ่งเหล่านี้ หากพระองค์ปรารถนาจะ ถวายสิ่งที่มีคุณค่ากับอาตมาละก็ โปรดทรงบำเพ็ญบุญ มีทาน เป็นต้นให้ต่อเนื่องไม่ขาดสายเถิด จะเป็นการกระทําที่ทรงค่า มากที่สุด”